دفاع از روابط بین‌الملل انسانی‌تر با سازه‌انگاری روانشناسانه | ||
| پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 10، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 16، شهریور 1399، صفحه 249-272 اصل مقاله (393.29 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijip.v8i2.85542 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید کافی1؛ اعظم ملایی* 2 | ||
| 1دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه تهران | ||
| 2دکترای روابط بین‌الملل دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم تحقیقات تهران | ||
| چکیده | ||
| با ظهور طلیعه‌‌‌‌های رویکردی جدید در رشته روابط بین‌الملل نسبت به روانشناسی طی چند سال اخیر و نضج گرفتن «سازه‌انگاری روانشناسانه»، این مقاله درصدد کاوش این پیوند است. به باور نویسندگان، سازه‌انگاری برای نخستین بار بستر مناسبی برای پیوند روابط بین‌الملل و روانشناسی فراهم آورده است و این پیوند مولد، چشم‌اندازهای جدیدی را به روی این رشته خواهد گشود. مقاله پس از بررسی سازه‌انگاری روانشناسانه، بر انتقاداتی که نسبت به این رویکرد نوین انجام گرفته متمرکز شده و به آن‌ها پاسخ می‌دهد. نویسندگان از این بررسی‌ها نتیجه می‌گیرند که سرفصل مطالعاتی سازه‌انگاری روانشناسانه، پاسخ به نیاز حتمی و قطعی این رشته برای چالش با پیچیدگی‌‌‌‌های سیاست و روابط بین‌الملل در عصر حاضر و در حقیقت راهی برای نزدیک کردن این رشته به موضوع تحلیل خود، یعنی رفتار اجتماعی و سیاسی انسان در قالب نظم‌‌‌‌های دولتی و شبه‌دولتی است. به این ترتیب سازه‌انگاری روانشناسانه نه‌تنها امکان تحقق وعده اصلی سازه‌انگاران، یعنی ارائه تصویری مبتنی بر تکوین متقابل ساختار و کارگزار در توالی سطوح تحلیل مختلف را ممکن می‌کند، بلکه گام مهمی است در کنار گذاشتن ادعا‌‌‌های خردگرایانه مبتنی بر تحمیل الگو‌‌‌های کلان و درنهایت انسانی‌تر کردن این رشته از علوم انسانی. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| سازه‌انگاری روانشناسانه؛ سازه‌انگاری؛ روانشناسی؛ مطالعات بین‌رشته‌ای؛ روابط بین‌الملل؛ نظریه فرهنگی لبو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,743 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,676 |
||