دیدگاه قاضینعمان درتأویل آیات و احکام فقهی | ||
| علوم قرآن و حدیث | ||
| مقاله 5، دوره 52، شماره 1 - شماره پیاپی 104، خرداد 1399، صفحه 95-116 اصل مقاله (673.83 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/naqhs.v52i1.75102 | ||
| نویسندگان | ||
| فروغ ضیغمی نژاد1؛ بمانعلی دهقان* 2؛ امیر جودوی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه یزد | ||
| 2دانشیار دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| قاضینعمان ابنحیون (متوفی 363 ق) از جمله اندیشمندان فاطمی است که به تأویل رمزگرایانه آیات فقهی اهتمام ورزیده است. او احکام فقهی را ظاهر شریعت، و ایمان و معرفت را بطن پنهان آن و دارای مراتب میداند. وی با تعریفی که از ایمان کرده، آنچه را که مکلف از دعائم «ولایت، طهارت، صلوة، صوم، زکاة، حج، جهاد» انجام میدهد حدّی از حدود دین دانسته و با تأکید بر توأم بودن ایمان و عمل، و استفاده از آیات قرآن و روایات پیامبر (ص) و ائمه تا امام جعفر صادق (علیهم السلام) به تأویل رمزی احکام و آیات فقهی پرداخته است. این مقاله با روش توصیفیتحلیلی برای کشف مبانی فکری قاضینعمان، روش و دیدگاه او را در تأویل احکام و آیات فقهی مورد بررسی قرار داده و دریافته وی شدیداً متأثر از مذهب اسماعیلیه آیات فقهی را بر مبنای مهمترین رکن اعتقادیشان یعنی «ولایت» تأویل کرده که بر پایه دلیل منطقی استوار نمیباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آیات فقهی؛ اسماعیلیه؛ باطن؛ تأویل؛ قاضینعمان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,826 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,024 |
||