نقدی بر دیدگاه «لزوم حبس مدّعی اعسار در پرداخت مهریه»

فقه و اصول (Fiqh va uṣūl)

مقاله 5، دوره 47، شماره 4 - شماره پیاپی 103، زمستان 1394، صفحه 159-178   

نوع مقاله: پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fiqh.v47i23.15044

نویسندگان

حسین ناصری مقدم²؛

¹فردوسی مشهد

²دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

مهریه، نخستین دین مالی است که به صرف تحقق نکاح، بر عهده زوج استقرار می‌یابد. زوجه حق دارد که این دین را از زوج طلب نموده در آن تصرف نماید. حال اگر پس از درخواست زوجه، زوج چنین ادعا کند که معسر و ناتوان از پرداخت آن است، رویه قضایی در دادگاه‌های ما چنین است که به حبس زوج حکم می‌کنند تا اعسار خودش را ثابت کند. این نوشته تلاش می‌کند پس از بررسی و تحلیل موضوع اعسار مدیون به‌طور عام، ثابت کند که حبس مدیون مجهول‌الحال بدواً، به‌ویژه در مورد زوج مدعی اعسار، مستند فقهی قابل قبولی ندارد؛ بنابراین، قول به نارواییِ حبس زوج، به حقیقت نزدیک‌تر و بااحتیاط سازگارتر است.

کلیدواژه‌ها

اعسار؛ حبس؛ دین؛ مدّعی؛ زوج؛ زوجه؛ نکاح

مراجع