طراحی لرزهای ترکیبی برمبنای نیرو و تغییرمکان برای قابهای فولادی با مهاربند واگرا | ||
| مهندسی عمران فردوسی | ||
| مقاله 9، دوره 29، شماره 2، 1396، صفحه 119-130 اصل مقاله (1.14 M) | ||
| نوع مقاله: یادداشت پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/civil.v29i2.40319 | ||
| نویسندگان | ||
| امین صادقی زاده1؛ جلال اکبری* 2 | ||
| 1ملایر | ||
| 2دانشگاه ملایر | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله یک روش طراحی لرزهای برمبنای عملکرد باعنوان روش طراحی لرزهای ترکیبی بهکار گرفته شدهاست که ترکیبی از نقاط قوت روشهای طراحی برمبنای نیرو و طراحی برمبنای تغییرمکان است. این روش با تبدیل حداکثر جابهجایی نسبی درون طبقه و شکلپذیری به تغییر مکان بام آغاز میشود و درنهایت برای ضریب شکلپذیری و ضریب رفتار عباراتی را پیشنهاد میدهد. در این تحقیق روش طراحی ترکیبی برای قابهای فولادی مهاربندی واگرا مورد بررسی قرار گرفتهاست و بههمین منظور، 60 مدل قاب مهاربندی فولادی واگرای مختلف که دارای تنوع در تعداد طبقه، تعداد دهانه، عرض دهانه، نوع مهاربندها و دیگر پارامترها هستند، مورد تحلیل استاتیکی غیرخطی قرار گرفتهاند و درنهایت توسط تحلیل رگرسیون غیرخطی چندمتغیره، یک فرمولاسیون برای ضرایب رفتار و شکلپذیری ارائه شدهاست. فرمولاسیونهای بهدستآمده تأثیر پارامترهای سازهای مانند نوع سیستم مهار جانبی، ضریب زلزله، لاغری مهاربندها، نوع مهاربندها، شدت لرزهخیزی، تعداد طبقات، تعداد و عرض دهانهها و عوامل دیگر را در برآورد ضریب رفتار و شکلپذیری درنظر میگیرند. نتایج بهدستآمده از روش ترکیبی درمقایسه با روشهای دیگر، نشان از دقت این روش در تخمین حداکثر جابهجایی بام و برش پایۀ سازه دارد و نیز منجر به اقتصادیتر شدن سازه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روش طراحی لرزهای برمبنای عملکرد؛ قابهای فولادی واگرا؛ شکلپذیری؛ ضریب رفتار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,112 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,234 |
||