بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر استنتاج، بر کاهش علائم وسواس فکری و عملی | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 4، دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 5، شهریور 1392 اصل مقاله (172.29 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijap.v3i1.10745 | ||
| نویسندگان | ||
| ملاحت امانی* ؛ عباس ابوالقاسمی؛ بتول احدی؛ محمد نریمانی | ||
| دانشگاه بجنورد | ||
| چکیده | ||
| چکیده پژوهش حاضر به منظور تعیین اثربخشی روش درمان مبتنی بر استنتاج بر کاهش علائم وسواس فکری و عملی انجام شده است. روش تحقیق مطالعه حاضر از نوع تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. تعداد 30 زن مبتلا که از طریق مصاحبه بالینی(SCID) تشخیص اختلال وسواس فکری- عملی را دریافت کرده بودند، بطور تصادفی در گروههای آزمایشی و کنترل (لیست انتظار) قرار گرفتند. شرکت کنندگان مقیاس وسواس فکری-عملی یل براون (Y-BOCS) و آشفتگی استنتاج(ICQ ) را در پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. افراد گروه آزمایشی در 12 جلسه درمان گروهی مبتنی بر استنتاج دریافت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش، از روش تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که، بین گروه های آزمایشی و کنترل در همه مقیاس های وسواس فکری- عملی یل براون (Y-BOCS) ودر آشفتگی استنتاج(ICQ ) به جز علائم وسواس پرخاشگری، مذهبی و جنسی، تفاوت معناداری وجود داشت. درمان مبتنی بر استنتاج در کاهش علائم وسواس فکری و عملی از اثربخشی لازم برخوردار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درمان مبتنی بر استنتاج؛ اختلال وسواس فکری-عملی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,347 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,204 |
||