بررسی پتانسیل فنآوریهای نوین زیستی در حذف آلایندههای نوظهور از فاضلاب | ||
| فصلنامه آب و توسعه پایدار | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 2 - شماره پیاپی 11، اسفند 1397، صفحه 11-24 اصل مقاله (1.52 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- ترویجی | ||
| نویسندگان | ||
| بهنام عسگری لجایر* 1؛ ابراهیم مقیسه2؛ محمدرضا فرشچیان اسماعیلی3؛ محمد علی عابدپور3؛ نفیسه باقریان آزیری1 | ||
| 1تبریز | ||
| 2سازمان انرژی اتمی | ||
| 3دانشگاه علوم پزشکی تبریز | ||
| چکیده | ||
| با رشد جمعیت و گسترش مصرف انواع داروها و لوازم آرایشی و بهداشتی و همچنین عدم توانایی سیستمهای متداول تصفیه فاضلاب در حذف آلایندههای نوظهور مانند PCPs،اEDCs، ماده فعال سطحی، آفتکشها، مواد افزودنی صنعتی، آلایندههای آلی دارویی، پسابهای خروجی در تصفیهخانههای ایران ممکن است حاوی غلظت قابل توجهی از آلایندههای نوظهور باشند. سازوکار حذف زیستی آلایندههای نوظهور از فاضلاب عمدتاً شامل تجزیه زیستی توسط ریزجانداران مانند باکتریها، جلبکها و قارچها به مولکولهای کوچک یا آب و دیاکسید کربن میباشد. فنآوری تصفیه زیستی شامل انواع روشهای متداول و غیرمتداول مختلف مانند لجن فعال، MBR، بیوراکتورهای هوازی، بیهوازی، ریزجلبک و قارچی، راکتور زیستی گردان، صافی چکنده، نیتراتسازی و نیتراتزدایی، جذب زیستی و تالاب مصنوعی میباشد. ویژگیهای فاضلاب نقش کلیدی در انتخاب نوع فرآیند تصفیه زیستی دارد. براساس پژوهشهای پیشین، بیشترین راندمان حذف EDCs، مسدودکننده بتا و PCPs با MBR، مواد فعال سطحی، تنظیمکنندههای چربی و ضد التهابها با لجن فعال، آنتیبیوتیکها و آفتکشها با کربن فعال زیستی، مسکنها با فرآیندهای هوازی و مواد دارویی متفرقه با ریزجلبکها میباشد. بهدلیل استفاده از سیستم لجن فعال برای تصفیه زیستی در اکثر تصفیهخانههای فاضلاب ایران و عدم توانایی و یا کارایی کمتر این سیستم در حذف آلایندههای نوظهور بهغیر از مواد فعال سطحی، تنظیمکنندههای چربی و ضد التهابها، تحقیقات جامع ملی برای بررسی حذف آلایندههای مذکور با فرآیندهای زیستی در مطالعات آینده مورد نیاز میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلایندههای آلی؛ فاضلاب؛ فنآوریهای زیستی؛ ECs | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,146 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,550 |
||