روایت شناسی تطبیقی گونۀ مقامه و پیکارسک

زبان و ادبیات عربی

مقاله 4، دوره 8، شماره 14، 1395، صفحه 83-105   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jall.v8i14.50156

نویسندگان

فائزه عرب یوسف آبادی^{* 1}؛ سمیرا بامشکی²

¹دانشگاه زابل

²دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

مقامه، گونه‌ای از روایت است که با استفاده از نثری فنّی، غالباً به استغاثۀ گدایان و سؤال نیازمندان و ادیبان حیله‌گر می‌پردازد. پیکارسک نیز گونه ای از روایت است که به بیان حوادثی می پردازد که برای افراد فرودست اجتماع و بزهکارانی که در تنازع دائم برای بقا هستند، اتفاق می افتد. هدف در این مقاله، شناسایی و کشف ویژگی های مشترک گونه‌های مقامه و پیکارسک در راستای اثبات تأثیرپذیری پیکارسک از مقامه است. برای رسیدن به هدف مورد نظر به مطالعه و جستجو در منابع پرداختیم و با روش توصیفی و مقایسه‏ای، اطّلاعات به دست آمده را تجزیه‌وتحلیل کردیم و به این نتیجه رسیدیم که با استناد به ویژگی-های مشترک این دو گونۀ ادبی (در بخش‌های پیرنگ، دیدگاه روایی و کانونی‌سازی، قهرمان ضدّ قهرمان، وجه داستان و استفاده از نثری شاعرانه و سرشار از اصطلاحات علمی و ادبی و بازی های زبانی) پیکارسک، گونۀ تکامل یافته و بومی شدۀ مقامات عربی در اسپانیا و پس‌ازآن در میان دیگر ملل است.

کلیدواژه‌ها

مقامه؛ پیکارسک؛ تطبیقی

مراجع