ملاک ناصب انگاری، احکام و آثار مترتب بر نصب در فقه امامیه | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 2، دوره 49، شماره 1 - شماره پیاپی 108، تابستان 1396، صفحه 47-64 اصل مقاله (234.34 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fiqh.v0i0.45647 | ||
| نویسندگان | ||
| رحمت تولایی* 1؛ سید ابوالقاسم نقیبی2 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه قرآن و حدیث قم، پردیس تهران | ||
| 2دانشیار دانشگاه شهید مطهری | ||
| چکیده | ||
| در ادبیات فقهی فقیهان امامیه در زمینه ملاک ناصبی، پنج قول مطرح شده است. این اقوال عبارتست از 1. تقدیم غیر علی بر علی (ع) 2. دشمنی ورزیدن با شیعیان علی (ع) 3. مطلق دشمنی با اهل بیت (ع) 4. اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) 5. تدین به دشمنی با اهل بیت (ع). با امعان نظر در ادله مورد استناد در این نوشتار در مییابیم که ملاک ناصب انگاری هر انسان، اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) و تدین به آن است. اگرچه از منظر مشهور فقیهان، بر نواصب احکام فراوانی چون کفر، نجاست و... مترتب میگردد اما با وجود احتمال اراده کفر آنان در مقابل ایمان در روایات، نمیتوان آنان را کافر اصطلاحی (کفر در مقابل اسلام) تلقی کرد و همچنین مراد از نجاست ناصبی، خباثت باطنی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فقه امامیه؛ ناصبی؛ اظهار دشمنی با اهل بیت (ع)؛ تدین به دشمنی با اهل بیت (ع)؛ کفر؛ نجاست | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,547 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,661 |
||