سبک شناسی دعای ابوحمزه ثمالی در دو لایة نحوی و بلاغی | ||
| زبان و ادبیات عربی | ||
| مقاله 4، دوره 9، شماره 17، 1396، صفحه 173-200 اصل مقاله (796.79 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jall.v8i17.57713 | ||
| نویسندگان | ||
| حجت اله فسنقری؛ راضیه کارآمد* | ||
| دانشگاه حکیم سبزواری | ||
| چکیده | ||
| سبکشناسی لایهای با رویکرد تحلیل ادبی، متن را در پنج لایه آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک بررسی میکند. این نوشتار در پی آن است تا با روش توصیفی – تحلیلی، دعای ابوحمزه ثمالی را در دو لایه نحوی و بلاغی مورد بررسی قرار دهد و به این پرسش پاسخ دهد که مباحث علم نحو، بیان و بدیع چگونه در این دعا نمود پیدا کرده و سبک امام سجّاد (ع) در این دو لایه دارای چه ویژگیهای برجستهای است؟ محورِ اصلی این دعا، تحمید و تقدیس خدا، اقرار به گناه و طلب عفو و بخشایش خداوند است. در لایه نحوی، جملههای این دعا همپایه است و بر پایة نحو معیار عربی شکلگرفته و اگر عدولی از آن صورت گرفته، در خدمت معنا بوده است؛ کثرت جملات انشایی با ظرافتهایی خاص متناسب با فضای مناجات و دعا در آن دیده میشود و اسلوب ندا در جایجای این دعا بهوفور پراکنده است. تشبیهات معقول به محسوس، مجاز، استعاره، کنایه و آرایههای بدیعی تضاد و مقابله از مهمترین و پربسامدترین عناصر سبکساز جهت برجستهسازی کلام در لایه بلاغی است که امام برای آنکه مفاهیم عرفانی را بهصورت محسوس و عینی برای خواننده به تصویر بکشد و صبغه اقناع و تأثیرگذاری کلام خویش را بیشتر نماید از این آرایههای بلاغی بهمقتضای سخن به نیکویی بهره برده است؛ بهطورکلی نحو و صور بیانی و بدیعی به متن تفاعل و پویایی بخشیده و تصویرگرِ تفکّر و اندیشه عارفانه امام (ع) است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سبکشناسی؛ لایه نحوی؛ لایه بلاغی؛ دعای ابوحمزه ثمالی؛ امام سجاد (ع) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,434 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,503 |
||