سنجش میزان تاثیر عوامل موثر بر شکل گیری رفتار اشتراک دانش از دیدگاه دانشجویان (مطالعه موردی: دانشگاه فردوسی مشهد) | ||
| پژوهشنامه کتابداری و اطلاع رسانی | ||
| مقاله 8، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 13، 1396، صفحه 153-173 اصل مقاله (757.76 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/riis.v7i1.61819 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی کفاشان* 1؛ یاسر آسمان دره1؛ زهرا محمدیان2 | ||
| 1دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشجوی فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: مطالعه حاضر بهمنظور شناسایی مهمترین عوامل موثر بر شکل گیری رفتار اشتراک دانش در بین دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد و در راستای سنجش میزان تاثیر این عوامل بر رفتار اشتراک دانش آنها انجام شد. پژوهش حاضر تلاش نموده است تا ضمن شناسایی و استخراج عمدهترین عوامل موثر بر رفتار اشتراک دانش در بین دانشجویان، نوع روابط حاکم بین عناصر موثر بر آن را مشخص کند. روششناسی: این پژوهش با روش «توصیفی- پیمایشی» و بر پایه آزمون برخی از عوامل موثر بر رفتار اشتراک دانش در بین دانشجویان کارشناسی دانشگاه فردوسی مشهد انجام گرفت. برای این منظور، پس از استخراج برخی از مهمترین عوامل موثر بر رفتار اشتراک دانش بر پایه مطالعه اکتشافی، فرم نظرسنجی تدوین و بر مبنای نظرات کسب شده از 18 نفر از خبرگان این حوزه، با استفاده از آزمون فریدمن عمدهترین عوامل موثر بر رفتار اشتراک دانش شناسایی و استخراج شد. سپس الگوی مفهومی پژوهش طراحی و پس از تعیین روایی و پایایی پرسشنامه محقق ساخته، با استفاده از روش نمونهبرداری تصادفی طبقهای، تعداد 390 پرسشنامه توزیع گردید که 371 پرسشنامه مبنای تحلیل دادهها قرار گرفت. برای آزمون الگوی پیشنهادی پژوهش و تحلیل دادهها از نرمافزار لیزرل و از روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون فریدمن نشان داد که بر پایه نظر خبرگان؛ ارزش درک شده، انگیزش، سهولت درک شده و اعتماد عمدهترین عوامل موثر بر رفتار اشتراک دانش است. این عوامل در کنار دو عامل «نگرش به اشتراک دانش» و «قصد رفتاری» الگوی اولیه پژوهش را شکل داد. در این پژوهش، 6 فرضیه مورد بررسی و آزمون قرار گرفت. از مجموع 6 فرضیه طراحی شده در این پژوهش، 1 فرضیه مورد تایید قرار نگرفت. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارزش درک شده بر قصد اشتراک دانش تاثیر مستقیم و معنیداری دارد. همچنین، نتایج نشاندهنده تاثیر مستقیم و معنیدار انگیزش بر نگرش و قصد اشتراک دانش بود. افزون بر این، تاثیر سهولت درک شده بر نگرش و قصد اشتراک دانش اثبات گردید. نگرش و قصد اشتراک دانش نیز به صورت مستقیم و معنیداری رفتار اشتراک دانش را شکل دادند. بحث و نتیجهگیری: در یک جمعبندی کلی از متغیرهای مورد مطالعه میتوان گفت که اعتماد، انگیزش، نگرش و قصد اشتراک دانش بهعنوان متغیرهای مهم و تاثیرگذاری در تحقق رفتار اشتراک دانش دانشجویان ایفای نقش میکنند و برای بروز و توسعه این رفتار باید مورد توجه ویژهای قرار گیرند. از اینرو، دانشگاهها در صورتی که بخواهند فرایند اشتراک دانش را توسعه داده و سهم بیشتری از اشتراک علمی در درون دانشگاه را بهدست آورند بایستی به اعتماد، انگیزش و نگرش دانشجویان به فرایند اشتراک دانش بیش از پیش توجه کنند. در واقع، رفتار اشتراک دانش دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد اگر چه متاثر از کلیه عوامل مورد بررسی در این پژوهش بود لیکن میزان اعتماد، انگیزه آنها به اشتراک دانش، نگرش و قصد آنها به اشتراک دانش از جایگاه ویژهای برخوردار است. در چارچوب نتایج الگوی نهایی این پژوهش، نه تنها توجه به اعتماد، انگیزش، نگرش مثبت و قصد اشتراک دانش ضروری است، بلکه لازم است تا افزون بر توجه به توسعه ارزش درک شده از اشتراک دانش، بایستهها و ملزومات زیرساختی اشاعه و اشتراک دانش تولید شده به منظور تسهیل این فرایند نیز وجود داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزش درک شده؛ سهولت درک شده؛ اعتماد، انگیزش؛ نگرش؛ قصد اشتراک دانش؛ رفتار اشتراک دانش؛ دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,999 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,008 |
||