بررسی بلاغی دلالتهای زبان بدن در قرآن کریم (مطالعه موردی: زبان دست) | ||
| زبان و ادبیات عربی | ||
| مقاله 6، دوره 10، شماره 18، 1397، صفحه 149-166 اصل مقاله (739.28 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jall.v10i18.63789 | ||
| نویسنده | ||
| عبدالرضا عطاشی* | ||
| دانشگاه آزاد اسلامی آبادان | ||
| چکیده | ||
| زبان بدن، تکنیکی ارتباطی به شمار میرود که انسانها از آن برای بیان احساسات و دلالتهای مختلف بهره میگیرند. زبان بدن، ترجمان حالتها و اندیشههای آدمی است. این مهارت ارتباطی در گسترۀ علم لغت، روانشناسی رفتاری و تربیتی قرار دارد. زبان بدن در متون ادبی و قرآن کریم به کرّات مورد استفاده قرار گرفته است. فراگیری اصول و فنون زبان بدن، اقدام مؤثری برای رمزگشایی بسیاری از دلالتهای نهفته در عبارات است و این امر برای پژوهشگران قرآنی بسیار مهم مینماید؛ زیرا با بازگشایی رمز آیات، میتوان از روساخت به ژرفساخت معنایی آنها پی برد. در این مقاله علاوه بر تعریف زبان بدن و ارائۀ تاریخچۀ مختصری از این علم، به ذکر دلالتهای زبان بدن در قرآن کریم با تأکید بر زبان دست و شرح نکات بلاغی آنها پرداخته شده است. مهمترین دلالتهای زبان دست در قرآن را میتوان: بخل، تأسف، ترس، سکوت، غم، تعجب و حیرت برشمرد. از جمله نکات بلاغی آیات زبان بدن میتوان به آرایههایی نظیر استخدام جز به جای کل، تشبیه و استعاره اشاره نمود. قرآن کریم، زبان بدن را مهارت ارتباطی هر دو گروه مؤمنان و کفار دانسته است. با این تفاوت که کفار از این سازوکار ارتباطی برای استهزاء، انکار و تحقیر و مؤمنان برای بیان اندوه، مسرت، شرم و شگفتی استفاده نمودهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| لغة الجسد؛ القرآن الکریم؛ دلالات بلاغیة؛ لغة الید؛ دلالات النفسیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,564 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,051 |
||