خیار شرط در صلح | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 2، دوره 50، شماره 2 - شماره پیاپی 113، تابستان 1397، صفحه 9-21 اصل مقاله (169.51 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfu.v50i2.31175 | ||
| نویسندگان | ||
| عبداله بهمن پوری1؛ محمدحسن حائری* 2؛ محمد تقی فخلعی2 | ||
| 1استادیار دانشگاه یاسوج | ||
| 2استاد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| عقد صلح به عنوان یکی از مهم‌ترین عقود در فقه و حقوق اسلام جایگاه ویژه‌ای دارد. جریان خیار شرط در این عقد با توجه به خاصیت پایان‌بخشی صلح به نزاع حاصل از معاملات، مورد تردید فقیهان امامیه واقع شده است. ایشان با این استدلال که صلح برای رفع نزاع در معاملات تشریع شده و لزوم آن حکمی است، جریان خیار را در عقد صلح ممنوع دانسته‌اند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی به نقد ادله مانعان پرداخته و در پرتو اصولی چون حاکمیت اراده در عقود، از جریان خیار شرط در صلح حمایت می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| صلح؛ خیار شرط؛ اصل حاکمیت اراده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,360 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,954 |
||