نقش تحلیل فضایی و پهنهبندی آسیبپذیری ناشی از زمینلغزش در برنامهریزی شهری مطالعۀ موردی: دامنههای شمال غرب کلانشهر تهران | ||
| جغرافیاوتوسعه ناحیه ای | ||
| مقاله 6، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 29، اسفند 1396، صفحه 119-148 اصل مقاله (1.61 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geography.v15i2.36014 | ||
| نویسندگان | ||
| علی شماعی* 1؛ امیر کرم1؛ نازیلا یعقوبنژاد اصل2؛ شهرام لطفیمقدم1 | ||
| 1دانشگاه خوارزمی | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| چکیده | ||
| اهداف: در این پژوهش، به تحلیل فضایی پهنههای مستعد وقوع زمینلغزش در دامنههای شمال غرب کلانشهر تهران با هدف برنامهریزیهای مناسب توسعة کالبدی – فضایی شهر و کاهش مخاطرات محیطی و پایداری فضاهای شهری پرداخته شده است. روش: متغیرها و شاخصهای موردمطالعه عبارتاند از: شیب، فاصله از گسل، سازندهای زمینشناسی، کاربری زمین، فاصله از رودخانهها، میزان بارش، ارتفاع، جهت دامنهها و فاصله از راههای ارتباطی است. روش پژوهش توصیفی، تحلیلی با بهرهگیری از مدل فازی در جیآیاس است. یافته ها/ نتایج: یافتههای پژوهش نشان میدهد که پهنههای خطر زمینلغزش در مناطق شمال غرب تهران، حدود ۴۷/۱۴درصد از مساحت محدودة موردمطالعه با درجة زیاد و بسیار زیاد و حدود ۳۸/۱۲ درصد از مساحت محدودة موردمطالعه در پهنة با خطر متوسط است. بقیة این منطقه که شامل حدود ۱۶/۷۳ درصد میشود، پهنة با خطر کم و بسیار کم است. نتیجهگیری: تحلیل فضایی از پهنههای خطر زمینلغزش نشان میدهد که عوامل توپوگرافی و هیدرولوژی نقش مهمی در زمین لغزش دامنه ها دارند. همچنین، نتایج تحلیلی نشان میدهد که بهدلیل شرایط توپوگرافی، فعالیتهای زمینساختی و زمینشناسی، بارشهای سیلآسا و رعایتنشدن فاصله از حریم شبکههای زهکشی، ازجمله روددرهها و کاربریهای نامناسب بهویژه برجسازی درشیبهای تند، خطر وقوع زمینلغزشها زیاد شده است. جلوگیری از تخریب منابع طبیعی و تغییر کاربری زمینهای کشاورزی بهویژه تبدیل باغات و مراتع به برجسازی و پایدارسازی دامنهها، با هدف پیشگیری از مخاطرات محیطی بسیار ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل فضایی؛ پهنه های آسیبپذیر؛ زمینلغزش؛ پایداری؛ کلانشهر تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,105 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,627 |
||