بررسی نابرابری منطقهای در شهرستانهای استان خوزستان | ||
| جغرافیاوتوسعه ناحیه ای | ||
| مقاله 10، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 29، اسفند 1396، صفحه 217-240 اصل مقاله (1.44 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geography.v15i2.52520 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد علی فیروزی؛ مصطفی محمدی ده چشمه؛ صادق مختاری چلچه* | ||
| دانشگاه شهید چمران | ||
| چکیده | ||
| اهداف: هدف اصلی این پژوهش، سنجش درجة توسعهیافتگی شهرستانهای استان خوزستان براساس برخی شاخصهای توسعه با هدف دستیابی به میزان نابرابریهای منطقهای، همراه با ارائة راهکارهایی برای کاهش توسعهنیافتگی مناطق است. روش: رویکرد حاکم بر پژوهش حاضر، توسعهای- کاربردی و روش انجام آن، توصیفی- تحلیلی است. برای بررسی توسعة منطقهای استان خوزستان از 104 مؤلفه استفاده شد و برای تجزیهوتحلیل دادهها و درنهایت، رتبهبندی شهرستانها از مدلهای ویکور، تاپسیس، الکترا و مدلهای ادغام (میانگین رتبهها، بردا و کپلند) بهره گرفته شد. یافتهها/ نتایج: براساس تجزیهوتحلیلی که با استفاده از مدلهای ویکور، تاپسیس و الکترا انجام شد، شهرستانهای استان خوزستان از توسعهیافتگی متفاوتی برخوردار بودند. با استفاده از روش ادغام، شهرستانهای هفتگل، بهبهان و هندیجان در سطوح بالای برخورداری و شهرستانهای دزفول، شادگان و باوی، در سطح محرومترین شهرستانها ازلحاظ برخورداری از شاخصهای توسعه قرار گرفتهاند. نتیجهگیری: استان خوزستان بهعنوان یکی از استانهای جنوب غربی کشور و بهتبعیت از الگوی توسعهای کشور، دچار مشکل تمرکزگرایی و نابرابری در بین شاخصهای توسعه است. برای رسیدن به توسعة پایدار، رفع نابرابریها، شکاف و تبعیض در نواحی داخلی آن امری ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعه؛ نابرابری؛ مدل ادغام؛ استان خوزستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,970 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,055 |
||