معیار ادای حق در قرض و دین در شرایط افزایش قدرت خرید پول در سرسید تعهد | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 3، دوره 50، شماره 4 - شماره پیاپی 115، زمستان 1397، صفحه 45-58 اصل مقاله (218.35 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfu.v50i4.43193 | ||
| نویسندگان | ||
| سید رحمت اله دانش میر کهن1؛ محمد حسن حائری* 2؛ احمد علی یوسفی3 | ||
| 1استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2استاد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3دانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی | ||
| چکیده | ||
| ارزش پول اعتباری، در طول زمان غالباً رو به کاهش است؛ امّا به عللی نیز ممکن است افزایش یابد. در فرض کاهش ارزش پول، نظریات فقهی روشنی دربارة مبلغ بازپرداخت دین در سررسید، وجود دارد؛ امّا در فرض افزایش ارزش پول، مدیون باید چه مبلغی پرداخت کند؟ پاسخ به این پرسش مهمّ از سویی نیازمند بررسی دقیق ابعاد موضوع پول اعتباری و از دیگر سو، ارایه ادله فقهی روشن است. فرضیهای که این مقاله در پی تحقق آن است عبارت است از اینکه قدرت خرید پول در دین، معیار ادای حق در فرض افزایش و کاهش ارزش پول است. بنابراین در صورت افزایش شدید ارزش پول، پرداخت مبلغ اسمی کمتر از مبلغ دریافت شده، بلا مانع است؛ ولی در صورت افزایش خفیف ارزش پول، پرداخت مبلغ اسمی ادای کامل حق محسوب میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پول اعتباری؛ دین؛ ادای حق؛ ارزش پول | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,292 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,158 |
||