بررسی چگونگی پاسخ جودره (Hordeum spontaneum) و گندم (Triticum aestivum) به علفکشهای مختلف در شرایط گلخانهای | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 6، دوره 26، شماره 3 - شماره پیاپی 17، 1391، صفحه 278-287 اصل مقاله (229.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v26i3.15488 | ||
| نویسندگان | ||
| سید احمد حسینی* ؛ محمد حسن راشد محصل؛ مهدی نصیری محلاتی؛ کمال حاج محمدنیا قالی باف | ||
| دانشگاه ولیعصر رفسنجان | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور بررسی کارایی علفکشهای مختلف در کنترل علف هرز باریک برگ جودره (Hordeum spontaneum) و مطالعه پاسخ جودره و گندم (Triticum aestivum) رقم چمران به علفکشهای مختلف، آزمایش دُز پاسخ گلدانی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1387 اجرا شد. علفکشهای کلودینافوپ پروپارژیل، پینوکسادن، سولفوسولفورون، و متسولفورون متیل+ سولفوسولفورون، به صورت پس رویشی در مرحله دو تا سه برگی جودره و گندم، و علفکش ایزوپروترون+ دیفلوفنیکان به صورت پیش رویشی به کار برده شدند. سه هفته بعد از سمپاشی وزن خشک بوته ها در هر تیمار اندازهگیری شد و سپس شاخص های GR50 و GR25 (به ترتیب دُز لازم علفکش برای 50 و 25 درصد کاهش رشد در مقایسه با شاهد) محاسبه شد. نتایج نشان داد که به دلیل تحمل بالای جودره، هیچ یک از علفکشها قادر نبودند بدون خسارت به گندم به طور کامل موجب نابودی جودره شوند. علفکش متسولفورون متیل+ سولفوسولفورون بهترین گزینه برای کنترل جودره در گندم بود، به طوری که زیست توده جودره در دُز توصیه شده آن حدود 32 درصد و در بالاترین دُز حداکثر 3/61 کاهش یافت، در حالی که حداکثر کاهش رشد گندم در بالاترین دُز 5/21 درصد بود. علفکشهای کلودینافوپ و پینوکسادن حتی در مقادیر بالاتر از دُز توصیه شده تأثیری بر جودره نداشته و از آنها نمیتوان برای کنترل جودره استفاده کرد. سولفوسولفورون در دُز توصیه شده تأثیر زیادی روی جودره نداشت، اما در مقادیر بالاتر موجب کاهش معنیدار زیست توده جودره و گندم شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحمل علفکش؛ دُز- پاسخ؛ کنترل شیمیایی؛ علف هرز باریک برگ | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,012 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,003 |
||