واکاوی تکنیکهای طنزآفرینی در مقامه‌ی اصفهانیه‌ی بدیع‌الزمان همدانی | ||
| زبان و ادبیات عربی | ||
| مقاله 10، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 178، آذر 1398، صفحه 158-174 اصل مقاله (972.22 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jall.v11i2.60770 | ||
| نویسنده | ||
| مصطفی مهدوی آرا* | ||
| استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران | ||
| چکیده | ||
| طنز در آثار ادبی به شکلهای مختلفی نمود مییابد و نویسندگان برای آفرینش خنده از تکنیکهای متعددی استفاده میکنند؛ به‌کارگیری بازیهای زبانی، ایجاد موقعیتهای خندهآور، ترسیم تصویرهای کاریکاتوری به‌وسیلۀ کلمات، شخصیتپردازیهای کُمیک، کوچکنمایی، بزرگنمایی و ... ازجملۀ این تکنیکها میباشد. بدیع‌الزمان همدانی توانسته است، در مقامات خود از این تکنیکها بهره ببرد و در قالب طنز، مسائل و مشکلات اجتماعی جامعه خویش را به چالش بکشد. مقامۀ اصفهانیه، داستان کوتاهی است که همدانی در آن، رواج باورهای خرافی، عقب‌ماندگی عوام و تعصبات دینی را در قالب ریشخندی انتقادی بیان کرده است. تحقیق حاضر در صدد است با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی شگردهای طنزآفرینی بدیع‌الزمان همدانی در این مقامه بپردازد. آنچه ضرورت انجام این پژوهش را تبیین میسازد: اهمیتِ توجه به مقامات به‌عنوان میراث ادبی و بررسی آن، از ابعاد مختلف است و میتوان آن را به‌عنوان شاهکاری ادبی و الگویی طنزآلود از ادبیات قدیم، به طنزپردازان عصر حاضر معرفی کرد. نتایج حاصل از این جستار نشان می‌دهد: در این مقامه، تکیۀ همدانی در طنزآفرینی، بر تکنیکهای موقعیت محور و شخصیت محور بوده است. وی توانسته در قالب ریشخندی انتقادی و بدون آزار مخاطب، کاستیهای جامعه و سنتها و باورهای غلط مردمان زمانۀ خویش را بیان کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| طنزپردازی؛ تکنیکها؛ طنز موقعیت‌محور؛ طنز شخصیت‌محور؛ مقامۀ اصفهانیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,173 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,844 |
||