مطالعه عملآوری، جمعشدگی در چسبندگی ملات اصلاح شده پلیمری با بتن، با اعمال "انتقالاصطکاک" و "کششمستقیم" | ||
| مهندسی عمران فردوسی | ||
| مقاله 6، دوره 33، شماره 1 - شماره پیاپی 29، 1399، صفحه 85-100 اصل مقاله (830.27 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/civil.v1i33.82639 | ||
| نویسندگان | ||
| محمود نادری1؛ علی صابری ورزنه* 2 | ||
| 1دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره). | ||
| 2دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره). | ||
| چکیده | ||
| بهبود چسبندگی بین ملات تعمیری و بستر قدیم بستگی به عواملی ازجمله کاهش جمعشدگی، عملآوری مناسب و استفاده از پلیمرهای اصلاحکننده دارد. لذا در این مقاله، مقاومت چسبندگی بین لایۀ تعمیری و بستر بتنی مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای تعیین مقاومت چسبندگی از روشهای "انتقال اصطکاک" و "کشش مستقیم" استفاده شده که به ترتیب مقاومت چسبندگی برشی و کششی را تعیین مینمایند. ملاتهای استفاده شده حاوی 10، 15 و 20 درصد پلیمر از نوع استایرنبوتادینرابر، نسبت به وزن سیمان هستند که نتایج با ملات ساده مقایسه شده است. سه نوع عملآوری به کار گرفته شد و جمعشدگی ملاتها نیز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بیانگر تأثیر زیاد پلیمر بر چسبندگی و جمعشدگی ملاتها است. همچنین ضریب همبستگی بالا بین روشهای "انتقال اصطکاک" و "کشش مستقیم" مشاهده شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چسبندگی؛ ملات تعمیری؛ جمعشدگی؛ پلیمر اصلاح کننده؛ کشش مستقیم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,913 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,579 |
||