بررسی کارایی شرکت‌های بیمه از منظر ابعاد انسانی، فنی و مالی جهت توانمند‌سازی صنعت بیمه

اقتصاد پولی مالی

مقاله 7، دوره 26، شماره 17، 1398، صفحه 167-192   

نوع مقاله: پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pm.v26i18.65913

نویسندگان

اعظم قزلباش^{* 1}؛ عباسعلی لطفی¹؛ مینا محتشمی²؛ میثم کوچک زاده³

¹فردوسی مشهد

²دانشگاه مازندران

³یزد

چکیده

بازارهای مالی، نقش اساسی و کلیدی در رشد و توسعه اقتصادی دارند و صنعت بیمه که یک نهاد مالی است می­تواند بسترساز رشد اقتصادی باشد. از طرفی کارایی و بهره­وری در صنعت بیمه نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. تحلیل پوششی داده‌ها(DEA) یک روش ناپارامتری برای محاسبه اندازه کارایی است. این روش برای اولین بار و با الهام ازکار فارل (1957) توسط چارنز، کوپر و رودز (CCR) در سال 1978 معرفی شد. در این مطالعه با استفاده از رویکرد حداکثرسازی محصولات به بررسی کارایی شرکت‌های بیمه پرداخته شده است. جامعه مورد مطالعه در این تحقیق، شرکت‌های بیمه­ای فعال در سطح کشور هستند و آمار مربوطه برای سال­های ۹۷- ۱۳۸۸ گردآوری شده است. برای محاسبه متغیرها و برآورد الگو نیز از نرم‌افزارهای DEA 2.1, Excel 2010, Eviews7 استفاده شده است.
نتایج این بررسی نشان می­دهد که از میان شرکت­های کارا، شرکت بیمه ایران -با یک ورودی با حساسیت پایین- به عنوان بهترین شرکت از لحاظ قوت منابع قرار دارد؛ اگرچه به دلیل عدم حساسیت به شاخص‌های خروجی زیر سؤال است. شرکت حافظ نیز با یک خروجی با حساسیت پایین، از وضعیت خوبی برخوردار است اما این شرکت هم به علت عدم حساسیت نسبت به فاکتورهای ورودی یا منابع، ضعیف می‌باشد. در میان شرکت‌های بیمه­ای که کارایی کامل نداشتند-البته با توجه به شاخص­های ورودی و خروجی مدل- حساسیت پایین شرکت بیمه پارسیان نسبت به 3 شاخص ورودی، نشان دهندة نقش مؤثر و بالای این شرکت به منابع ورودی است همچنین این شرکت به دو فاکتور خروجی نیز حساسیت نشان می­دهد که گویای تناسب میان فاکتورهای ورودی و خروجی است. شرکت‌های بیمه کارآفرین، سینا، توسعه و ملت نیز به لحاظ استفاده از منابع، در رده بهترین شرکتهای بیمه‌ای قرار دارند.
همچنین اکثر شرکت‌های بیمه‌ای در ایران نسبت به فاکتورهای دستمزد و تحصیلات حساسیت پایینی داشته یا غیر حساس بودند لذا در زمینه توانمندسازی نیروی انسانی در این صنعت بایستی سیاست گذاری مناسب صورت گیرد.
در خصوص بعد مالی نیز می­توان گفت؛ اگرچه شرکت‌های بیمه‌ای نسبت به فاکتورهای مالی همچون دارایی ثابت و حق بیمه حساسیت بالایی داشتند اما ضعف این شرکت‌ها در فاکتوهایی چون سودخالص و درآمد سرمایه گذاری نشان می­دهد که این شرکت‌ها در بعد مالی نیز بایستی تقویت شده که برنامه ریزی ویژه‌ای را می‌طلبد.
 

کلیدواژه‌ها

کارایی انسانی؛ کارایی مالی؛ صنعت بیمه؛ تحلیل پوششی داده ها (DEA)

مراجع