ارزیابی جایگاه مغولان و ایرانیان در شهنشاهنامة احمد تبریزی (بر اساس رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی و بررسی فنون زبانی و بلاغی) | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 2، دوره 46، شماره 1 - شماره پیاپی 180، 1392، صفحه 57-84 اصل مقاله (216.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v46i1.13096 | ||
| نویسندگان | ||
| مهشید گوهری کاخکی* 1؛ جواد عباسی2؛ محمد جواد مهدوی3 | ||
| 1ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| منظومة حماسی – تاریخی شهنشاه نامه، یکی از تاریخهای عمومی مغولان است. احمد تبریزی منظومة خود را در اواخر عصر حکومتی ایلخانان دوران مغول بر ایران سروده و به همین علت معمولاً از نقد آشکار چنگیزخانیان و مغولان سر باز زده و حتی در ظاهر، تصویری مثبت از آنها ارائه دادهاست؛ اما او در لایهها ی درونی تاریخسرودههایش، دلبستگی خود به ایران و ایرانیان را بروز داده است و کوشیده تا به شکلی پنهان و با به کارگیری هدفمند ابزارهای زبانی و بلاغی، تصویری نقادانه از چنگیزخانیان و مغولان به دست دهد و در مقابل، ایرانیان و برخی شخصیتهای نمادین آنها از جمله سلطان جلالالدین خوارزمشاه را با چهره ای مثبت و ستوده نشان دهد. در این مقاله با استفاده از روش تحلیل گفتمان انتقادی و بررسی فنون مختلف زبانی و بلاغی از جمله چگونگی انتخاب واژگان، تشبیهات و استعاره ها، استناد به گفتمان های مسلط و مقبول مانند تشبیه به شخصیت های شاهنامة فردوسی، ارتباط دادن با مذهب، مدح و نکوهش از زبان دیگران و توصیف مبالغه آمیز و معنادار نبردها در دو جبهة مغولان و ایرانیان، مفاهیم و منظورهای نهفته در لایه های پنهان ابیات شهنشاهنامه و تعلق خاطر تبریزی به سرزمین و هویت ایرانی نشان داده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل گفتمان انتقادی، شهنشاه نامه؛ احمد تبریزی؛ شاهنامة فردوسی؛ مغولان؛ ایرانیان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,799 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,727 |
||