بررسی نشانه ـ معنا شناسی گفتمان در شعر «پی دارو چوپان» نیما یوشیج | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 5، دوره 46، شماره 1 - شماره پیاپی 180، 1392، صفحه 105-124 اصل مقاله (206.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v46i1.24023 | ||
| نویسنده | ||
| اکرم آیتی* | ||
| دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| مطالعۀ نشانه در گذر از رویکرد ساختارگرایی سوسوری و سپس نظام گفتمان روایی گریماسی وارد حوزۀ جدیدی شد که نشانه- معنا شناسی گفتمانی نامیده میشود. در حالی که جریان اول مبتنی بر رابطۀ تقابلی صرف میان قطبهای معنایی از پیش تعیینشده و جریان دوم برنامهگرا و بر مبنای تغییر از وضعیت اولیه به ثانویه بود، این رویکرد نو با تأثیرپذیری از دادههای مربوط به علم پدیدارشناسی و بهکارگیری دیدگاه هستیمدار، دریچهای بدیع در مطالعات زبانشناسی و نشانهشناسی میگشاید. در این رویکرد، فرآیند تولید معنا با شرایط حسی- ادراکی پیوند خورده و نشانهها همراه با معنا، به گونههایی سیال، پویا، متکثر و چند بعدی تبدیل میشوند. پژوهش حاضر در نظر دارد ضمن مطالعۀ فرآیند گفتمانی شعر «پی دارو چوپان» نیما در ابعاد حسی- ادراکی، عاطفی و زیباییشناختی، چگونگی تولید جریان سیال معنا و عناصر اصلی و دخیل در آن را بررسی کند. این مقاله همچنین در پی نشان دادن این موضوع است که تکثر روایی و تکثر ارزشی در شعر نیما چگونه باعث ایجاد فضای تنشی و سیالیت گفتمان میشود و نیز این فضای تنشی به چه شکلی جریان حسی- ادراکی، عاطفی و زیباییشناختی را ایجاد و هدایت میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نشانه- معناشناسی؛ گفتمان؛ «پی دارو چوپان»؛ نیما یوشیج؛ بعد حسی- ادراکی؛ بعد عاطفی؛ بعد زیباییشناختی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,901 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,537 |
||