اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود رابطه والد- فرزندی در مادران دارای کودک کمتوان ذهنی | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 16، دی 1397، صفحه 84-100 اصل مقاله (613.54 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijap.v8i2.68383 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محسن حجت خواه1؛ ایمان مصباح* 2؛ محسن گل محمدیان3 | ||
| 1دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| 2دانشگاه رازی کرمانشاه | ||
| 3رازی | ||
| چکیده | ||
| هدف: تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود رابطه والد- فرزندی در مادران دارای کودک کمتوان ذهنی روش: روش پژوهش حاضر آزمایشی از نوع طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه پژوهش شامل تمامی مادران دارای کودک کم- توان ذهنی بودند که فرزندانشان در مدارس استثنایی شهرستان دزفول در سال تحصیلی 96-1395 به تحصیل اشتغال داشتند. از جامعه فوق تعداد 30 نفر از مادران دارای کودک کمتوان ذهنی به روش تصادفی خوشهای انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. آزمودنیهای گروه آزمایش طی 10 جلسه نوددقیقهای، (هر هفته دو جلسه) درمان گروهی را دریافت کردند و شرکتکنندگان در گروه کنترل هیچگونه درمان گروهی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل مقیاس رابطه مادر-کودک راس (1961) بود. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. یافتهها: نتایج پژوهش در مرحله پسآزمون و پیگیری نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل ازنظر رابطه مادر- کودک تفاوت معناداری وجود دارد 0/001)>p). با توجه به یافتههای پژوهش میتوان گفت درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد روشی کارآمد در بهبود رابطه والد- فرزندی در مادران دارای کودک کمتوان ذهنی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژه های کلیدی: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد؛ رابطه والد- فرزندی؛ مادران؛ کودک کم توان ذهنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,069 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,414 |
||