اسباب تحقق و زوال احصان در جرائم منافی عفت با رویکردی به قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 3، دوره 51، شماره 3 - شماره پیاپی 118، پاییز 1398، صفحه 49-70 اصل مقاله (462.95 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfu.v51i3.66194 | ||
| نویسندگان | ||
| عبداله بهمن پوری* 1؛ قاسم نظری کُلَه جوبی2 | ||
| 1استادیار گروه الهیات دانشگاه یاسوج | ||
| 2دانش آموخته دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه یاسوج | ||
| چکیده | ||
| در فقه امامیه در خصوص اسباب تحقق و زوال احصان و نحوه تأثیر آن در مجازاتها اختلاف نظر وجود دارد. اولین بحث در این زمینه، شناخت مفهوم احصان است. اینکه احصان و عنصر اصلی تحقق آن چیست، از اهم مسائل در فقه جزایی در باب جرائم منافی عفت است. فقها در تعریف احصان قیودی را به کاربردهاند که هر یک از این قیود میتواند معنا و مصادیق احصان را متفاوت سازد. تفاوتهایی در بیان مصادیق محصن یا محصنه در کلمات فقها دیده میشود که به نظر میرسد موجب تغییر نگرش قانونگذار در بحث احصان در دو قانون مجازات اسلامی 1370 و 1392 شده است. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش که عنصر اصلی تحقق و زوال احصان چیست؟ به روش توصیفی و تحلیل عقلانی به این نتیجه رسیده که ملاک احصان به طورکلی امکان تمتع است و برخلاف آنچه در قانون مجازات اسلامی مقرر شده است، همسر موقت نیز میتواند موجب تحقق احصان شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احصان؛ اسباب تحقق احصان؛ اسباب زوال احصان؛ امکان تمتع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,818 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,401 |
||