اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر کاهش اضطراب اجتماعی کودکان و نوجوانان دارای لکنت زبان | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 5، دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 17، شهریور 1398، صفحه 69-85 اصل مقاله (449.91 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijap.v9i1.72616 | ||
| نویسندگان | ||
| اسماعیل برزگر* 1؛ علیرضا بوستانی پور2؛ خدیجه فتوح آبادی1؛ اسماعیل زهره ای3؛ شیما ابراهیمی1 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت | ||
| 2دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران | ||
| 3دانشگاه آزاد اسلامی یزد | ||
| چکیده | ||
| هدف: پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر کاهش اضطراب اجتماعی کودکان و نوجوانان دارای لکنت زبان بود. روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح آن پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی کودکان و نوجوانان 8 تا 18 ساله دارای لکنت زبان مراجعه کننده به مراکز گفتار درمانی شهر شیراز در سال تحصیلی 95-96 بودند. نمونه پژوهش حاضر شامل 32 نفر از کودکان و نوجوانانی دارای لکنت زبان که از نظر اضطراب اجتماعی در مرز بالینی قرار داشتند، یعنی نمره آنها از این تست بالاتر از 55 بود، به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای جمع آوری اطلاعات از مقیاس اضطراب اجتماعی لایبوویتز برای کودکان و نوجوانان (2003) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. محتوای جلسات طبق نظریه راه حل محور دی شازر تهیه شد. دادهها با روشهای آماری توصیفی و تحلیل واریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس حاکی از آن بود که میانگین نمرات اضطراب اجتماعی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری پیدا کرده است. بنابراین، درمان کوتاه مدت راه حل محور در کاهش اضطراب اجتماعی کودکان و نوجوانان دارای لکنت زبان موثر بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درمان کوتاه مدت راه حل محور؛ اضطراب اجتماعی؛ لکنت زبان؛ کودکان؛ نوجوانان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,740 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,535 |
||