شناسایی شاخصهای مؤثر در رشد ژنوتیپهای نخود تحت تنش خشکی و پس از تنش | ||
| پژوهشهای حبوبات ایران | ||
| مقاله 2، دوره 9، شماره 1، 1397، صفحه 29-42 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijpr.v9i1.30586 | ||
| نویسنده | ||
| راهله رهباریان* | ||
| گروه زیستشناسی دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور شناسایی شاخصهای مؤثر در میزان تحمل به تنش و حفظ رشد پس از تنش در ژنوتیپهای نخود، آزمایشی با یک ژنوتیپ کاندید متحمل به خشکی MCC392 و یک رقم معرفیشده بهعنوان متحمل به خشکی بینالمللی MCC877 و یک ژنوتیپ کاندید حساس به خشکی شامل MCC68 در دو تیمار تنش خشکی (25درصد ظرفیت زراعی) و بدون تنش (ظرفیت زراعی) در اتاقک رشد در شرایط کنترلشده بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تنش بهمدت 9روز در مرحله گلدهی اعمال گردید و سپس گیاهان به اندازه ظرفیت زراعی آبیاری شدند. میزان عملکرد فتوسیستم ІІ، اسیمیلاسیون CO2، مقاومت روزنهای، ضریب پایداری غشاء، تعرق، محتوای نسبی آب برگ، پتانسیل آب برگ و صفات مورفولوژیکی ریشه و اندام هوایی ژنوتیپها در مراحل قبل از اعمال تنش، 24 و 48 ساعت پس از تنش و سپس 24 ساعت پس از آبیاری (ترمیم) مورد سنجش و ارزیابی قرارگرفت. در بررسی میزان بهبود رشد در مرحله ترمیم مشخص شد که ژنوتیپ متحمل MCC877، بیشترین میزان کارآیی مصرف آب و کمترین میزان تعرق را در مرحله ترمیم نسبت به دو ژنوتیپ دیگر داشت. بر اساس این نتایج میتوان گفت که حفظ ضریب پایداری غشاء، کاهش تعرق و افزایش کارآیی مصرف آب در افزایش توانایی گیاهان جهت مقابله با تنش و همچنین فراهمنمودن شرایط رشد گیاه پس از اتمام تنش، نقش مؤثری خواهند داشت. علاوه برآن، ژنوتیپهای متحمل (MCC392 و MCC877) که از کاهش شدید عملکرد فتوسنتزی در شرایط تنش جلوگیری نمودند و قادر به انجام اسیمیلاسیون CO2 در حد مطلوب بودند، پس از اتمام تنش نیز از توانایی بالاتری جهت برگشت به شرایط رشد عادی برخوردار بودند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسیمیلاسیون CO2؛ عملکرد فتوسیستم ІІ؛ مقاومت روزنهای؛ نخود | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 70,351 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 15,992 |
||