تبارشناسی نقش زیارتی-گردشگری شهرمشهد | ||
| جغرافیاوتوسعه ناحیه ای | ||
| مقاله 6، دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 32، شهریور 1398، صفحه 155-191 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geography.v17i1.73967 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی فیروزی* 1؛ جعفر جوان2؛ معصومه توانگر1 | ||
| 1دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| هدف: این مقاله با هدف تحلیل نقش زیارتی و گردشگری شهر مشهد، از طریق شناسایی گسستها، گفتمانهای مسلط و آثار فضایی گفتمان ها بر شهر مشهد با تمرکز بر روش تبارشناسی فوکو، تدوین شده است. روش تحقیق: روش تحقیق حاضر تبارشناسی فوکویی است. رهیافت تبارشناسی به مثابة چارچوب نظری و روشی است که پدیدة شهر را با نگاهی تاریخی می نگرد. تحلیل تبارشناسانة نقش شهر و تحولات آن در طول زمان، نمایانگر فرایند گذار شهرها از وضعی به وضع دیگر، آرایشهای گفتمانی و روابط میان گفتمانها در یک جامعه و شناسایی احکام و گزارههای گفتمانی در خلق شهر با نقش خاص است. یافته ها: بررسی ساختار قدرت در پیوند با دانش که به تولید فضای شهری منجر شده است، تحلیل مناسبی از تحولات نقش شهری ارائه می دهد. بدیهی است تحولات و توسعة شهر مشهد در پیوند با نقش زیارتی آن معنا می یابد. در این مقاله ساختار قدرت/دانش پدید آورنده و جهت دهنده به نقش زیارتی و گردشگری مشهد، در درون دو کَلان گفتمان دوران تسلط مدرنیسم و دورة پیشامدرن، تحلیل و واکاوی شده است. نتیجه گیری: نتایج تحلیلی پژوهش نشان می دهد، گفتمان پیشامدرن تحت تأثیر دو گسست مهم؛ نخست شهادت امام رضا(ع) و پیدایش مشهدالرضا و دوم، استقرار حکومت صفویان و نضج و گسترش مذهب تشیع در ایران، عرصة نقش آفرینی روابط قدرت/دانش به سمت و سوی تقویت نقش مذهبی و زیارتی مشهد پیش رفت و در هنگامة ورود مدرنیسم به کشور و تسلط گفتمان مبتنی بر آن و در پاسخ به تحولات فضای اجتماعی شهر، در تعامل با فضای جهانی و ملی و در قالب سه خُرد گفتمان مشروطیت، ملی گرایی عصر پهلوی و اصولگرایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به سوی نقش تلفیقی زیارتی- گردشگری سوق یافته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تبارشناسی؛ نقش زیارتی؛ گفتمان؛ نقش گردشگری؛ شهر مشهد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,946 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,148 |
||