اثربخشی گروه درمانی بینفردی کوتاهمدت بر کاهش نشانههای اضطراب اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 3، دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 18، اسفند 1398، صفحه 5-17 اصل مقاله (651.7 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijap.v9i2.66114 | ||
| نویسندگان | ||
| سجاد بداقی؛ محمد جواد اصغری ابراهیم آباد* ؛ علی مشهدی | ||
| دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| هدف: بررسی اثربخشی گروه درمانی بینفردی گروهی کوتاهمدت بر کاهش نشانههای اضطراب اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی. روش: شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را دانشجویان مؤسسه آموزش عالی شاندیز مشهد تشکیل میدادند. 20 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب گردیدند. و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت 10 جلسهی هفتگی 90 دقیقهای رواندرمانی بینفردی کوتاهمدت قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای اختلال اضطراب اجتماعی لیبوئیتز (LSAS) و ابرازگری هیجانی (EEQ) و پرسشنامه جمعیتشناختی بود. دادهها با تحلیل کوواریانس به کمک نرمافزار SPSS نسخهی19 تحلیل شدند. یافته ها: نمره سه زیر مقیاس اضطراب اجتماعی (اضطراب عملکرد، اجتناب عملکرد و اجتناب موقعیت) در گروه آزمایش به طور معنیداری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته بود(05/0>P). و نمره زیرمقیاس دیگر اضطراب اجتماعی (اضطراب موقعیت)، و ابرازگری هیجان افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در پیشآزمون و پسآزمون تفاوت معنیداری نداشت (05/0<P). از نتایج بهدست آمده میتوان چنین نتیجه گرفت که گروه درمانی بین فردی کوتاه مدت روش موثری برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رواندرمانی بینفردی کوتاهمدت؛ اختلال اضطراب اجتماعی؛ ابرازگری هیجانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,663 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,021 |
||