تعیین ویژگیهای نانولیپوزومهای حامل گاما اوریزانول: توسط طیفسنجی فروسرخ، اندازه وزیکول، پتانسیل زتا، پایداری فیزیکی و رئولوژی پایا | ||
| مجله پژوهشهای علوم و صنایع غذایی ایران | ||
| مقاله 8، دوره 10، شماره 1 - شماره پیاپی 27، بهار 1393 اصل مقاله (640.25 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ifstrj.v10i1.34808 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا محمد حسنی1؛ بابک قنبرزاده1؛ حامد همیشه کار2؛ رضا رضایی مکرم3 | ||
| 1دانشگاه تبریز | ||
| 2دانشگاه علوم پزشکی تبریز | ||
| 3تبریز | ||
| چکیده | ||
| استفاده از حلالهای آلی و نیروهای برشی بالا در تکنیکهای متداول تولید نانولیپوزومها، کاربرد آنها را بهعنوان حامل مواد غذا-دارو (نوتریسیتیکالها) در صنایع غذایی محدود کرده است. هدف از انجام این پژوهش، تولید سیستم نانولیپوزومی حاوی آنتیاکسیدان گامااوریزانول با روش حرارتی اصلاحشده میباشد. نانولیپوزومها با استفاده از لسیتین و محلول گامااوریزانول تهیه شدند. اندازه ذرات و پتانسیل زتا، با روش پراکنش نور لیزری تعیین شدند و نوع برهمکنشهای ایجادشده بین نانوحامل و گامااوریزانول با آزمون طیفسنجی فروسرخ بررسی شدند. آزمونهای کدورت، پایداری و خواص رئولوژیکی نیز برای تعیین خواص فیزیکوشیمیایی نانولیپوزومها انجام گرفتند. طبق نتایج طیفسنجی، برهمکنشهای ایجادشده بین گامااوریزانول و لسیتین از نوع فیزیکی ضعیف بودند. با توجه به نتایج آزمون اندازهگیری ذرات، متوسط قطر حجمی و توزیع اندازه ذرات (اسپن) بهترتیب در محدوده 90-110 نانومتر و 90/0-69/0 بودند. پتانسیل زتا و میزان بارگیری گامااوریزانول mV 4/20- و 7/15% گزارش شدند. نمونهها در طی مدت زمان نگهداری در دمای ˚C 4 پایدار ماندند. با افزایش غلظت لسیتین کدورت سیستم افزایش یافت. ویسکوزیته محلولهای لیپوزومی با افزایش سرعت برشی ثابت ماند (رفتار نیوتنی) که نشاندهندۀ حضور ذرات کوچک و عدم وجود ذرات لختهشده بالا و پایداری خوب محلولها بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گامااوریزانول؛ نانولیپوزوم؛ روش اصلاحیافته حرارتی؛ پایداری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 15,344 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,166 |
||