تحلیل انتقادی دلایل فقیهان بر «قتل»، «بردگی»، «منّ» و «فداء» اسیر جنگی | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 2، دوره 52، شماره 2 - شماره پیاپی 121، تابستان 1399، صفحه 31-49 اصل مقاله (571.74 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfu.v52i2.77948 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد ایروانی* 1؛ سید محمد حسن موسوی خراسانی2 | ||
| 1دانشیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| 2عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| چکیده | ||
| با آنکه قرآن کریم حکم اسیر جنگی را منحصر به دو گزینه «منّ» و «فداء» (آزاد کردن بدون عوض و با عوض) دانسته است، بسیاری از فقیهان، حکم «قتل» و «بردگی» را نیز بدان افزودهاند. برخی نیز مدعی انحصار حکم در دو گزینه اخیر شده و فقط «مسلمان شدن» را راه آزادی اسیر برشمردهاند. این گونه نظرها، دستاویز گروههای تکفیری و دستمایه تبلیغات ضد اسلامی شده است. این نوشتار که به شیوه توصیفی- تحلیلی و روش کتابخانهای سامان یافته، با مطالعه متون فقهی، حدیثی و تفسیری شیعه و اهلسنت و منابع تاریخی، به نقد و بررسی دلایل فقیهان دراینباره پرداخته است. هدف از تحقیق، تبیین دقیق و عالمانه حکم اسیر جنگی در اسلام، مبتنی بر منابع و روش استدلال فقهی است تا به برداشتهای نااستوار و هجمه اسلامهراسی از این زاویه، پاسخ علمی دهد. نتایج تحقیق نشان میدهد که حکم اسیر جنگی منحصر به دو گزینه قرآنی آن (منّ و فداء) است؛ حکم قتل ویژه افرادی است که مرتکب جرمی خاص شدهاند، و بردگی اسیر نیز به فرض اثبات، حکمی موقتی در صدر اسلام به سبب شرایط ویژه آن برهه بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسیر جنگی؛ قتل و بردگی اسیر؛ منّ و فداء | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,778 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,491 |
||