مقایسه جمعیت و مورفولوژی پروتوزوآی شکمبه گاو هلشتاین و گاومیش خوزستان تحت شرایط تغذیه‌ای مشابه

پژوهشهای علوم دامی ایران

مقاله 7، دوره 5، شماره 3 - شماره پیاپی 15، 1392، صفحه 225-233   

نوع مقاله: علمی پژوهشی - تغذیه نشخوارکنندگان

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijasr.v5i3.31539

نویسندگان

صفورا جباری^* ؛ مرتضی چاجی؛ موسی اسلامی؛ طاهره محمدآبادی؛ محمد بوجارپور

دانشکده علوم دامـی و صـنایع غـذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران.

چکیده

هدف از انجام این آزمایش مقایسه جمعیت و ریخت شناسی پروتوزوآی موجود در شکمبه جوانه هلشتاین و گاومیش خوزستان تغذیه شده با جیره یکسان بود. مایع شکمبه از گاو و گاومیش هایی (12 راس) که با جیره مشابه با نسبت تقریبی 30 به 70 کنسانتره به علوفه تغذیه شده بودند، گرفته شد. نمونه های گرفته شده توسط فرمالدئید 5/18 درصد ثابت شدند، و کل مژکداران شمرده شده و جنس و گونه آنها تعیین شد. نتایج آزمایش نشان داد که تراکم کل پروتوزوآهای شکمبه گاومیش خوزستان بیشتر از گاو هلشتاین بود (به ترتیب 104×8/36 و 104×8/21 در هر میلی لیتر مایع شکمبه). جنس‌های دیپلودینیوم، انتودینیوم، اپیدینیوم، افریوسکولکس و هولوتریش‌های شکمبه گاو و گاومیش به ترتیب 63/37 ، 77/48، 0، 75/3، 83/9 و 47/44، 35/42، 31/5، 68/0، 18/7 درصد (از کل پروتوزوا) بودند. هیچ کدام از گونه های جنس اپیدینیوم (اپیدینیوم کوداتوم و اپیدینیوم ایکوداتوم) و گونه دیپلودینیوم کریستاگالی در شکمبه گاو وجود نداشت ولی در شکمبه گاومیش خوزستان مشاهده شدند. همچنین مشخص شد که پروتوزوآی افریوسکولکس پورکینی در شکمبه گاو و گاومیش وجود داشت، ولی تعداد آن در شکمبه گاو بیشتر از شکمبه گاومیش بود. بنابراین به نظر می رسد تحت شرایط جیره یکسان، اختلاف معنی داری در تعداد و جنس پروتوزوآ بین گاو هلشتاین و گاومیش خوزستان وجود دارد.

کلیدواژه‌ها

پروتوزوآی شکمبه؛ گاومیش خوزستان؛ مایع شکمبه

مراجع