بررسی ساخت واژهای، دستوری و معنایی فرایند تکرار در زبان فارسی | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 1، دوره 48، شماره 2 - شماره پیاپی 189، 1394، صفحه 81-112 اصل مقاله (583.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v48i2.40486 | ||
| نویسندگان | ||
| محرم رضایتی کیشه خاله* ؛ بهروز سلطانی | ||
| دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| از مسائل مهم فرایند تکرار در زبان فارسی، شناسایی و معرفی الگوهای متنوع آن است. در این مقاله با استخراج قریب به 1500 واژۀ مکرر از فرهنگها و بررسی ساخت واژهای، دستوری و معنایی آن ها به دستهبندی آن ها پرداختهایم. از نظر ساختواژهای، الگوهای مختلف تکرار کامل (اعم از افزوده و ناافزوده) و ناقص (اعم از پیشوندی و پسوندی) مورد بررسی قرار گرفت. بررسیهای دستوری الگوها نشان میدهد پایههایی که متعلق به طبقههای مختلف دستوری هستند، در فرایند تکرار میتوانند دچار تغییرات دستوری شوند. از لحاظ معنایی، بررسی معانی مرکزی کلمات مکرر مشخص میسازد که الگوها از یک تا چندین معنای مرکزی در پایههای مختلف ایجاد میکنند. اما کانونیترین و مرکزیترین معنای واژههای مکرر در بیشتر موارد نوعی معنی ناپسند و تقلیلگرایانه و یا افزاینده است که در پسزمینۀ معنای ظاهری و مجازی تداعی میشود. از لحاظ سبکی بسیاری از الگوهای تکرار کامل، هم در زبان رسمی و هم در زبان عامیانه کاربرد دارند امّا بیشتر الگوهای تکرار ناقص در زبان عامیانه رایجترند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ساختواژه؛ معنا؛ فرایند تکرار؛ تکرار کامل؛ تکرار ناقص | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,301 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,654 |
||