بررسی تأثیرات شاهنامه بر حملۀ حیدری باذل مشهدی | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 1، دوره 48، شماره 2 - شماره پیاپی 189، 1394، صفحه 113-139 اصل مقاله (557.47 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v48i2.48725 | ||
| نویسندگان | ||
| وحید رویانی* ؛ منیره فرضی شوب | ||
| دانشگاه گلستان | ||
| چکیده | ||
| حملۀ حیدری باذل مشهدی یکی از نخستین و مشهورترین حمله هایی است که در قرن دوازدهم سروده شده است. باذل این اثر را در بحر متقارب و قالب مثنوی به سبک و سیاق شاهنامه نوشته است، تعداد ابیات آن بین 20 تا 30 هزار بیت است و شاعر در آن پس از مناجات و نعت رسول (ص) و ولی (ع)، داستان تاریخ اسلام را از بعثت پیامبر (ص) تا کشته شدن عثمان به نظم میکشد و داستان در همین جا با مرگ او ناتمام میماند. پس از باذل، چندین نفر کارش را ادامه دادند و تکمله هایی بر اثر او سرودند، شاعری به نام نجف در سال 1135ق. با سرودن ابیاتى، از میان اینتکملهها منظومة میرابوطالب فندرسکى را به حملة حیدری باذل ملحق ساخت و آن را به شکل مجموعهای واحد درآورد. این اثر همانند سایر حماسه های پس از شاهنامه بسیار متأثر از سبک و زبان فردوسی است و گاه این تأثیر در برخی داستان ها چنان پیش می رود که به مرحلۀ تقلید می رسد. نویسنده قصد دارد در این مقاله با بررسی تطبیقی و جزء به جزء دو اثر، میزان تأثیرپذیری باذل از فردوسی را در بخش های مختلف حملۀ حیدری نشان دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حملۀ حیدری؛ باذل مشهدی؛ شاهنامه؛ تأثیرپذیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,554 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,705 |
||