تحلیلی بر رجزخوانی در شاهنامۀ فردوسی و شاهنامۀ کردی الماس خان کندوله ای | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 3، دوره 49، شماره 3 - شماره پیاپی 194، 1395، صفحه 73-101 اصل مقاله (1.14 M) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v49i3.56673 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی رادمرد* 1؛ میر جلال الدین کزازی2؛ محمدعلی داودآبادی فراهانی1 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک | ||
| 2دانشگاه علامه طباطبایی تهران | ||
| چکیده | ||
| شاهنامۀ فردوسی آمیزه ای از اسطوره، حماسه، تاریخ و فرهنگ است. این اثر همواره در میان اقوام ایرانی و خصوصاً قوم کرد، جایگاهی ویژه داشته است، شناخت بن مایه های فرهنگی آثار حماسی کردها به دلیل ویژگی های نزدیک فرهنگی و زبانی با شاهنامۀ فردوسی حایز اهمیت است و بدون تردید می تواند چراغی باشد برای پی بردن به باورهایی که در آبشخورهای فرهنگی و جامعه شناختی ریشه دارد. رجز و مفاخره از مهم-ترین مضامین جدایی ناپذیر حماسه است و از آنجا که تأثیر زبان و فرهنگ در بازگردانی-های احتمالی نمود می یابد، تلاش شده است تا در داستان های مشترک شاهنامۀ منسوب به الماس خان کندوله ای و شاهنامۀ فردوسی یعنی «رستم و سهراب»، «سیاوش»، «بیژن و منیژه»، «رستم و اسفندیار» و «رستم و شغاد»، نمونه های با محتوای رجز و مفاخره با هدف پی بردن به وجوه اشتراک و افتراق استخراج گردد و آن گاه علاوه بر مشخّص کردن بسامد موضوع، میزان تأثیرپذیری الماس خان کندوله ای در بازگردانی داستان ها از شاهنامۀ فردوسی از نظر زبانی و فرهنگی واکاوی گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاهنامۀ فردوسی؛ حماسه؛ رجز؛ رجزخوانی؛ الماس خان کندوله ای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,901 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,246 |
||