شیوة طنزپردازی فرهاد حسن زاده بر مبنای نظریة ایوان فوناژی | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 5، دوره 50، شماره 4 - شماره پیاپی 199، 1396، صفحه 113-134 اصل مقاله (763.37 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v0i0.64356 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا سزاوار1؛ مه دخت پورخالقی چترودی* 2؛ مریم جلالی3؛ اعظم استاجی2 | ||
| 1فردوسی مشهد | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| طنز، یکی از مهمترین انواع ادبی است و از راههای متنوّعی حاصل میشود. یکی از نظریهپردازان مشهور طنز، ایوان فوناژی، زبانشناس و روانشناس برجستة مجارستانی است که مفاهیم مختلف طنز و کارکردهای آن را تبیین و بررسی کرده است. ازآنجاکه نظریة فوناژی در مورد طنز، دارای مصادیق متنوّع و جامع است و نگاهی هم به بررسی طنز بر مبنای آرای روانشناسی و زبانشناسی دارد، معیاری مناسب برای بررسی طنز در آثار مختلف ادبی است. فوناژی در نگاهی جزئیتر و دقیقتر، میان طنزپردازی در ژانرهای مختلف ادبی و حتّی حوزههای متفاوت ادبیات مانند ادبیات غنایی یا ادبیات کودک، تمایزاتی قائل است. فوناژی در یک تقسیمبندی کلّی، طنزپردازی در ادبیات داستانی کودکان را به دو نوع اصلی «انحراف از معیار» و «بازیهای زبانی» تقسیم میکند و برای هریک از آنها، مؤلّفهها و مصادیقی قائل است. در این جستار، داستانهای فرهاد حسنزاده در حوزة ادبیات کودک و نوجوان با توجّه به آراء فوناژی و تقسیمبندی او در باب روشهای طنزپردازی در ادبیات داستانی کودک نقد و بررسی شده است. در این بررسی به این نتیجه رسیدهایم که حسنزاده، از مصادیق مختلف انحراف از معیار بهویژه اتّصال کوتاه و تخریب حدس بهعنوان وجه غالب طنزپردازی استفاده کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فوناژی؛ فرهاد حسن زاده؛ طنز؛ ادبیات کودک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,380 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,685 |
||