گُرگسار یا کَرگسار؟ | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 4، دوره 51، شماره 1 - شماره پیاپی 200، 1397، صفحه 37-53 اصل مقاله (605.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v51i1.80534 | ||
| نویسنده | ||
| محمدجعفر یاحقی* | ||
| دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| رسمالخط فارسی در دورههایی بهگونهای بوده که در متن شناسی متون کهن در روزگار ما مشکلات و بدخوانیهایی برای متون فارسی پیش آورده است. از آن میان صامت گ در نسخههای خطی در بسیاری از دورهها با یک سرکش به صورت ک نوشته شده است. همین امر هنگام چاپ متون حماسی در خواندن واژههایی مانند کَرگ (کرگدن) مشکلاتی به وجود آورده است؛ به این معنی که در پارهای موارد در متون چاپی ازجمله شاهنامه کلماتی مانند کَرگسار و کَرگساران به صورت گُرگسار و گُرگساران خوانده و معنا شده و درنتیجه گوشهای از فرهنگ گذشته، یعنی وجود اقوامی که در آن سرزمینها زندگی میکردهاند، مکتوم مانده است. در این پژوهش با قراین برون و درونمتنی روشن و پیشنهاد شده است که کلمات گرگسار و گرگساران به عنوان نام شهر، قوم و فرد در شاهنامه باید کَرگسار و کَرگساران خوانده و ضبط شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کَرگ؛ کرگسار؛ متن شناسی؛ شاهنامه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,611 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,179 |
||