بررسی تحمل ارقام یونجه (Medicago sativa L.) به سس (Cuscuta campestris L.) | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 9، دوره 28، شماره 2 - شماره پیاپی 24، 1393، صفحه 226-233 اصل مقاله (174.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v28i2.39996 | ||
| نویسندگان | ||
| امین کریم زاده* ؛ سعیده ملکی فراهانی؛ فریبا میقانی؛ محمدحسین فتوکیان | ||
| چکیده | ||
| با توجه به پیامدهای منفی کنترل شیمیایی علفهایهرز در بومنظامهای زراعی، شناسایی ارقام زراعی متحمل به علفهایهرز، اهمیت زیادی در مدیریت غیرشیمیایی دارد. از این رو در پژوهش حاضر تحمل چند رقم یونجه نسبت به علفهرز انگل سس ارزیابی شد. برای این منظور، آزمایشی در سال 1389در مزرعه و آزمایشگاه دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد انجام شد. آزمایش مزرعهای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی به صورت کرت خرد شده در زمان در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش 12 رقم یونجه بود که در میان آنها، ارقام محلی همدانی وفائو به ترتیب حساسترین ومتحملترین رقم به سس بودند. بنابراین در ادامه، در بررسیهایآزمایشگاهی اثر عصاره آبی بذر این دو رقم یونجه بر جوانهزنی بذر سس بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام شد. فاکتورها شامل دو رقم یونجه (متحمل و حساس) وغلظت عصاره آبی بذر آنها در 5 سطح صفر (آب مقطر)، 25، 50 ، 75 و 100 درصد بودند. نتایج نشان داد که اثر غلظتهای این عصارهها بر جوانهزنی بذر سس معنیدار نبود، اما اثر رقم و اثر متقابل رقم و غلظت عصاره بر این صفت معنیدار بود. با افزایش غلظت عصاره آبی بذر یونجه فائو، جوانهزنی بذر سس کاهش یافت، در حالی که در یونجه محلی همدانی روند معکوسی دیده شد. بنابراین، احتمالا ترکیباتی در بذر یونجه محلی همدانی وجود دارد که محرک، اما ترکیبات موجود در بذر یونجه فائو (متحمل به سس) بازدارنده جوانهزنی بذر سس هستند. دستیابی به نتیجه قطعی نیاز به انجام آزمایشهای تکمیلی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آللوپاتی؛ بذر؛ پلیاتیلنگلیکول؛ عصاره؛ یونجه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,587 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,946 |
||