ارزیابی و انتخاب تودههای متحمل به تنش خشکی شنبلیله (Trigonella foenum-graecum) بومی ایران در مرحله جـوانهزنی و رشد گیـاهچه | ||
| علوم باغبانی | ||
| مقاله 16، دوره 29، شماره 4، 1394، صفحه 652-661 اصل مقاله (365.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhorts4.v29i4.35970 | ||
| نویسندگان | ||
| داود صادق زاده اهری* 1؛ محمدرضا حسندخت2؛ عبدالکریم کاشی2؛ احمد عمری3 | ||
| 1موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| 3ارشد مرکز بینالمللی تحقیقات کشاورزی در مناطق خشک (ایکاردا)، رباط، مراکش | ||
| چکیده | ||
| این بررسی به منظور ارزیابی واکنش تودههای بومی شنبلیله کشور در برابر تنش خشکی القایی بوسیله پلیاتیلنگلیکول 6000 بر روی بیست توده بومی در قالب آزمایش فاکتوریل و بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. سطوح تنش شامل پتانسیلهای صفر(آب دی یونیزه)، 2- ، 4- ، 6- و 8- بار بود. نتایج نشان داد که سطوح مختلف تنش خشکی بر روی تمامی صفات مورد بررسی(درصد بذرهای جوانهزده، طول ریشهچه، طول ساقهچه، نسبت طول ساقهچه بر ریشهچه، وزنتر ریشه اولیه، وزنتر ساقهچه، نسبت وزن تر ساقهچه به ریشهچه، وزن خشک ریشهچه و سـاقهچه ) اثرات معنیداری داشت. بین تودههای بومی به غیر از صفت وزن خشک ریشه اولیه، در کلیه صفات مورد مطالعه اختلاف معنیداری مشاهده شد. بر اساس روش رتبهبندی میانگین هفت صفت اصلی مورد مطالعه در این پژوهش(درصد جوانهزنی، طول ریشهچه و ساقهچه، وزن تر و خشک ریشهچه و ساقهچه)، تودههای بومی کاشان و نیشابور متحملترین و تودههای بومی ری و خاش حساسترین تودهها در برابر تنش خشکی در مرحله جوانهزنی و رشد گیاهچه بودند. با در نظر گرفتن نتایج این بررسی، توجه به تودههای بومی شنبلیله کشور و بهرهبرداری از قابلیتهای نهفته در آنها از قبیل تحمل و مقاومت به تنش خشکی و محافظت از آنها به عنوان منابع با ارزش ژنتیکی توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پلی اتیلن گلیکول؛ رتبهبندی؛ صفات گیاهچهای؛ مقاومت به خشکی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,682 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,291 |
||