بررسی میزان مقاومت ژنوتیپهای گوجه فرنگی زراعی(Solanum lycopersicum) و وحشی(Solanum spp.) نسبت به گل جالیز مصری (Orobanche aegyptiaca) | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 14، دوره 28، شماره 4 - شماره پیاپی 26، 1393، صفحه 539-546 اصل مقاله (242.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v28i4.23332 | ||
| نویسندگان | ||
| منصوره کرمانی* 1؛ سید حسن مرعشی1؛ حسین عسکری2؛ امین میرشمسی کاخکی | ||
| 1دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| گل جالیز مصری (Orobanche aegyptiaca) یک انگل کامل فاقد کلروفیل است که خسارات زیادی به تولید گوجه فرنگی در ایران وارد میکند. اصلاح ژنتیکی برای مقاومت، اقتصادیترین و عملیترین روش برای کاهش خسارت ناشی از آلودگی با این انگل میباشد. در این مطالعه 20 واریته گوجه فرنگی زراعی و چهار گونه گوجه فرنگی وحشی برای بررسی میزان مقاومت به گل جالیز مصری غربالگری شدند. میزان کاهش محصول و وزن خشک شاخساره و ریشه گوجه فرنگی، تعداد گل جالیزهای متصل شده، وزن خشک گل جالیز و شاخص تحمل، همگی در بین ژنوتیپهای گوجه فرنگی دارای تنوع بودند. نتایج نشان داد که واریته LA2530 (جهش یافته Ora) که قبلاً به عنوان واریته مقاوم به گل جالیز مصری معرفی شده بود، نسبت به این انگل بسیار حساس است. بنا بر گزارش، صفت مقاومت در این ژنوتیپ توسط یک ژن غالب (Ora) کنترل میشود، و از آنجایی که شکسته شدن مقاومتهای تک ژنی محتملتر از مقاومتهای چند ژنی است، احتمال دارد که انگل بر مقاومت این ژنوتیپ فائق آمده باشد. همچنین دو گونه وحشی Solanum chilense TL00798 وS. pimpinellifolium L00134 برای تمام پارامترهای اندازهگیری شده، به ترتیب دارای بیشترین مقاومت به گل جالیز مصری بودند. این مشاهدات نشان داد که گونه های وحشی خویشاوند گوجه فرنگی می توانند منابع ژنتیکی متنوع و امیدبخشی برای تولید گیاهان مقاوم به گل جالیز باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گل جالیز مصری؛ ژنوتیپهای گوجه فرنگی؛ غربالگری؛ مقاومت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,626 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,386 |
||