بررسی فقهی نقش رشوه در تحقق جرم رانتخواری از منظر فقه امامیه | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 5، دوره 55، شماره 1 - شماره پیاپی 132، بهار 1402، صفحه 97-116 اصل مقاله (628.7 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfu.v54i2.70819 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی شیخ الاسلامی1؛ سید محمد تقی قبولی درافشان* 2؛ محمد تقی فخلعی3 | ||
| 1دانش آموخته دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3استاد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| نوشتار حاضر با بهرهگیری از روش تحلیلیتوصیفی در پی بررسی فقهیِ نقش رشوه در تحقق جرم رانتخواری است. باتوجه به تعریف رشوه و صدق اطلاق آن در غیرمورد حکم و قضاوت، آنچه که رانتخوار به دیگری اعطا میکند تا از یک سری امتیازات که استحقاق آن را ندارد برخوردار شود، رشوه محسوب و بنا بر اجماع فقها حرام است. با تتبع در کلام فقها روشن میشود که صدق رشوه علاوه بر مال، بر قول و فعل نیز صحیح است؛ در نتیجه، هرآنچه که شخص رانتخوار راجع به مقام مسئول انجام میدهد تا از امتیازات ویژه بهرهمند شود در حکمِ رشوه است. شخص رانتساز که همان مرتشی است نیز ملزم به بازگرداندن مالالرشوه است و در خصوص آن ضامن. راه خلاصی از آن، عودت مال به مالک است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رانت؛ رانتخواری؛ رانتسازی؛ رشوه؛ حکم تکلیفی رانتخواری؛ حکم وضعی رانتخواری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,336 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,097 |
||