کنترل شته سبز هلو بهوسیله قارچ Metarhizium anisopliae و سم ایمیداکلوپرید روی سه رقم کلزا در شرایط نیمه طبیعی | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 20، دوره 28، شماره 4 - شماره پیاپی 26، 1393، صفحه 589-595 اصل مقاله (160.22 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v28i4.31785 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه طالع پور* 1؛ مریم راشکی2؛ اصغر شیروانی1 | ||
| 1دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 2دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته | ||
| چکیده | ||
| اثر قارچ Metarhizium anisopliae، دز زیر کشنده سم ایمیداکلوپرید، شته Myzus persicae و ارقام مختلف کلزا در شرایط نیمه طبیعی درون قفسهایی از جنس طلق پلاستیکی در گلخانه (دمای 3 ± 27 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5±90 درصد) نشان داد که غلظت مزرعهای و نیمه مزرعهای قارچ و همچنین ترکیب هر کدام با دز معادل LC10 ایمیداکلوپرید به طور قابل توجهی جمعیت شته سبز هلو را کاهش داد. مقایسه میانگین درصد مرگ و میر شتهها، 7 و 23 روز پس از تیمار بیانگر گسترش بیمارگر در جمعیت شته بود. مقایسة تیمارهای مختلف مشخص نمود، ایمیداکلوپرید تاثیر منفی روی بیمارگری قارچ نداشته بلکه باعث افزایش کارآیی قارچ شد. بیشترین و کمترین میانگین وزن خشک گیاه به ترتیب مربوط به رقم لیکورد در تیمار حاوی غلظت مزرعهای قارچ به علاوه ایمیداکلوپرید (48/0±57/4 گرم) و RGS003 در تیمار حاوی دز زیرکشندگی ایمیداکلوپرید (27/0±29/1 گرم) بود و بین آنها اختلاف معنیدار وجود داشت. مقایسة ارقام مختلف نشان داد بیشترین میزان استقرار شته در رقم زرفام (92/126±50/2040 شته) و کمترین آن در رقم (17/213±17/1583 شته) RGS003 اتفاق افتاد، اما بین ارقام لیکورد و زرفام اختلاف معنیدار مشاهده نشد. نتایج نشان داد برای کنترل شته سبز هلو، استفاده از غلظت نیمه مزرعهای قارچ به همراه LC10 ایمیداکلوپرید در مقایسه با بقیهی تیمارها میتواند بهترین گزینه باشد. چرا که علاوه بر ایجاد میانگین درصد مرگ و میر قابل ملاحظه پس از یک هفته، غلظت کمتری از قارچ نیز مورد استفاده قرار گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رقم کلزا؛ حشرهکش نئونیکوتینویید؛ شرایط نیمه طبیعی؛ قارچ بیمارگر حشرات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,779 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,250 |
||