تشخیص واژههای مفرد و مرکب از روی دال و ذال | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 6، دوره 52، شماره 4 - شماره پیاپی 207، 1398، صفحه 107-117 اصل مقاله (210.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v51i4.72723 | ||
| نویسنده | ||
| حامد علیزاده* | ||
| دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| در واژههای فارسی دری، همیشه حرف دال یا در آغاز واژه است یا پس از صامت و حرف ذال همواره پس از مصوت قرار میگیرد. این قاعده مخصوص واژههای بسیط است؛ اما در واژههای مرکب حرف آغازینِ بخشِ دوم نمیتواند ذال باشد و فقط میتواند دال باشد؛ چراکه مصوت ماقبل جزئی از خودِ تکواژ نیست بلکه متعلق به تکواژ پیشین است. بنابر این بخش دوم واژههای مرکب تابع همان قاعدۀ واژههای بسیط است. بر اساس این قاعده واژههای مفردی همچون باذه و نبیذ دارای حرف ذالند و واژههای مرکبی همچون پاداش و ستودان دارای حرف دال. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دال و ذال؛ پدید یا بدید؛ پدرود یا بدرود؛ ستوذان یا ستودان؛ کندرو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,251 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,792 |
||