تعیین بهترین تابع آب-شوری کوشیا در اراضی شمال استان گلستان | ||
| آب و خاک | ||
| مقاله 16، دوره 25، شماره 6، 1390 اصل مقاله (221.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jsw.v0i0.12156 | ||
| نویسندگان | ||
| معصومه صالحی* 1؛ محمد کافی2؛ علیرضا کیانی3 | ||
| 1مرکز ملی تحقیقات شوری | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3گلستان | ||
| چکیده | ||
| چکیده به منظور بهینه کردن مدیریت آبیاری در مناطق خشک و نیمه خشک نیاز است که توابع تولید آب-شوری گیاه مورد بررسی قرار گیرد. به منظور بررسی واکنش کوشیا به اثر توام شوری و کم آبی آزمایشی در طی دو سال زراعی 87 و 88 در شمال گرگان انجام شد. این آزمایش با شش سطح شوری آب آبیاری ( dS/m5/1، 7، 14، 21، 28 و 35) و سه سطح کاربرد آب (25، 75 و 125درصد نیاز آبی) در سال 1387 بهصورت کشت تابستانه و با همان سطوح شوری آب آبیاری چهار سطح کاربرد آب (50، 75، 100، 125درصد) در سال 1388 بهصورت کشت بهاره اجرا شد. چهار نوع تابع خطی ساده، لگاریتمی، درجه دوم و متعالی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که در شرایط توام شوری و خشکی، تابع درجه دوم عملکرد کوشیا را بهتر از توابع دیگر پیشبینی می کند. نسبت نهایی نرخ جایگزینی نشان داد که می توان برای رسیدن به عملکرد یکسان عوامل فوق را در دامنه وسیعی از مقادیر آن ها جایگزین کرد. تولید نهایی آب مصرفی (MPAW) و شوری آب (MPECw) بهترتیب در سال اول 7/6 و 154- کیلوگرم در هکتار و در سال دوم بهترتیب 8/4 و 511- کیلوگرم در هکتار بود. واژه های کلیدی: تابع تولید، شورزیست، کمیت آب، کیفیت آب | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,375 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,280 |
||