کاهش اثر منفی حامل آب سخت بر کارایی توفوردی+ ام سی پی آ به وسیله سولفات آمونیوم | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 7، دوره 30، شماره 4 - شماره پیاپی 34، زمستان 1395، صفحه 553-561 اصل مقاله (414.19 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v30i4.36020 | ||
| نویسندگان | ||
| سید حسین ترابی* 1؛ محمد بازوبندی1؛ احمد رجبی2؛ محمدحسن هادیزاده1؛ احسان ترابی3 | ||
| 1مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی | ||
| 2دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد | ||
| 3دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تأثیر کاربرد ماده افزودنی بهمنظور مدیریت اثر حامل آب سخت بر علفکش توفوردی+ ام سی پی آ در بهار و تابستان 1392 در یک زمین چمن مخلوط 10 ساله اقلیم سرد آلوده به شبدر سفید (Trifolium repens L.) در مشهد در یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار بررسی شد. فاکتور اول شامل سختیهای صفر (آب نرم)، 45، 90 و 180 ppm (Ca 2+ +Mg2+ ) و فاکتور دوم مقادیر صفر، دو، سه، و چهار درصد سولفات آمونیوم در آب حامل علفکش بود. تراکم و وزن خشک شبدر و چمن اندازهگیری شد. تمام سطوح سختی آب سبب کاهش کارایی علفکش روی شبدر شد. سولفات آمونیوم به تنهایی تأثیری بر سمیت آن نداشت بلکه در مواجهه با سختی نقش ضد آنتاگونیستی خود را ایفا نمود و اثر آنتاگونیستی کاتیونها را خنثی کرد. در سختی 45 ppm افزایش میزان سولفات آمونیوم در آب حامل علفکش تا چهار درصد به بازیابی سمیت علفکش کمک کرد ولی در سختیهای 90 و 180 ppm افزایش بیش از دو درصد سولفات آمونیوم به آب حامل علفکش سودی در پی نداشت. علفکش روی چمن گیاهسوزی ایجاد نکرد بلکه با افزایش سولفات آمونیوم در آب نرم، چمن از آن به عنوان یک منبع غذایی بهره برد و وزن خشک آن افزایش یافت. افزایش میزان سختی تأثیری بر وزن خشک چمن نداشت و برتری عملکرد تیمار آب نرم ناشی از کنترل بهتر شبدر و تأثیر غیر مستقیم روی چمن بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چمن؛ شبدر سفید؛ علفکش؛ ماده افزودنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,784 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,644 |
||