تأثیر بازدارندگی عصاره های گیاه آقطی (Sambucus ebulus) بر رشد قارچ Macrophomina phaseolina و استخراج مواد مؤثره آن ها | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 4، دوره 30، شماره 4 - شماره پیاپی 34، زمستان 1395، صفحه 622-628 اصل مقاله (454.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v30i4.50722 | ||
| نویسندگان | ||
| مائده شهیری طبرستانی* 1؛ کامران رهنما2؛ علیرضا امیری3 | ||
| 1دانشگاه پیام نور، تهران | ||
| 2دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| 3دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل | ||
| چکیده | ||
| قارچ Macrophomina phaseolina عامل بیماری پوسیدگی ذغالی سویا می باشد. این بیماری یکی از مهم ترین بیماری های سویا در شمال کشور است. این پاتوژن دامنه میزبانی وسیعی دارد و بیش از 500 گونه گیاهی از 75 خانواده از جمله خانواده پروانه آسا را مورد حمله قرار می دهد. با توجه به اثر قارچ کشی عصاره ی گیاه آقطی (Sambucus ebulus)، در این بررسی عصاره های آبی و الکلی آن استخراج و اثر غلظت های 10، 20 و 30 درصد آنها در کنترل قارچ M. phaseolina در شرایط آزمایشگاه مطالعه گردید. در این تحقیق، اثر ضدقارچی عصاره آبی مشاهده نشد اما غلظت های 10، 20 و 30 درصد عصاره الکلی این گیاه به ترتیب با 25/39 ، 67 و 100 درصد، اثرات بازدارندگی خوبی (نسبت به شاهد) بر رشد میسلیوم قارچM. phaseolina نشان دادند. همچنین در غلظت 20 و 30 درصد عصاره الکلی، تشکیل اسکلروت مشاهده نشد و در غلظت 10 درصد نیز میزان تشکیل اسکلروت کاهش یافت. به منظور شناسایی ترکیب های شیمیایی موجود در عصاره الکلی از دستگاهGC/MS استفاده گردید. بر اساس نتایج حاصله، 27 ترکیب شیمیایی، شناسایی شدند که اجزاء اصلی شامل فتالات ها (3/54%)، اسیدهای چرب و مشتقات آن (61/26%)، ترپنوئیدها (65/2%)، دی ترپن های الکلی (09/2%)، مشتقات فنلی (58/1%)، فیتواسترول ها (38/3%) و سیکلوآلکان ها (38/0%) بودند. با توجه به اثرات ضدقارچی این ترکیبات، پتانیسل بالای ضد قارچی عصاره الکلی قابل توجیه می باشد. این تحقیق اولین بار است که در ایران انجام می شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عصاره گیاهی؛ GC/MS؛ Macrophomina phaseolina؛ Sambucus ebulus | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,318 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,167 |
||