مطالعه تغییرات، پیشبینی مؤلفههای واریانس و فراسنجههای ژنتیکی تابع توزیع زندهمانی در میشهای نژاد کرمانی | ||
| پژوهشهای علوم دامی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 11، شماره 4 - شماره پیاپی 40، زمستان 1398، صفحه 489-499 اصل مقاله (538.41 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی- ژنتیک و اصلاح دام و طیور | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijasr.v11i4.72943 | ||
| نویسندگان | ||
| محبوبه کرد1؛ محمدرضا محمدآبادی* 1؛ علی اسماعیلی زاده کشکوئیه1؛ ارسلان برازنده2 | ||
| 1گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| 2دانشگاه جیرفت | ||
| چکیده | ||
| در اﻳﻦ مطالعه از رﻛﻮردﻫﺎی ﻃﻮل ﻋﻤﺮ 772 رأس میش داشتی اﻳﺴﺘﮕﺎه ﭘﺮورش و اﺻﻼح ﻧﮋاد گوسفند کرمانی واﻗﻊ در شهرستان شهربابک استان کرمان که ﻃﻲ ﺳﺎلﻫﺎی 1368 ﺗﺎ 1387 ﺟﻤﻊآوری ﺷﺪه بودند، استفاده شد. توزیع فراوانی علل حذف و تابع توزیع زندهمانی میشها با استفاده از نرم افزار R پیش بینی شد. همچنین، از مدل ویبال و نرم افزار Matvec برای پیشبینی اجزای واریانس و فراسنجههای ژنتیکی صفت طول عمر به عنوان بقاء، استفاده شد. متوسط طول عمر تولیدی میشها در این مطالعه 72/4 سال به دست آمد که بهطور متوسط 4/3 بره در طول عمر خود داشتهاند. بیماری بالاترین علت حذف میشها (53 درصد) را به خود اختصاص داد. پس از بیماری به ترتیب پیری، مشکلات باروری، تولید پایین شیر، مشکلات پستانی، کشتار آزمایشی، حادثه فیزیکی و در آخر تیپ نامناسب (5/0 درصد) بیشترین درصد حذف میشها را شامل شدند. با افزایش سن احتمال شرطی تلفات روند افزایشی را نشان داد، ولی برعکس آن میزان زندهمانی تجمعی روند کاهشی نشان داد. نسبت خطر مرگ تا سن چهار سالگی به طور جزئی، ولی بعد از آن به شدت افزایش نشان داد. وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮیﻫﺎ در ﻣﻘﻴﺎس ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ، ﻣﻘﻴـﺎس اوﻟﻴـﻪ و وراﺛـﺖﭘـﺬﻳﺮی ﻣـﻮﺛﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪه از ﻣﺪل ﭘﺪری و دارای ﺗـﺎﺑﻊ وﻳﺒـﺎل در ﺣـﺪ کم به ﺑـﺎﻻ (002/0 تا 145/0) پیش بینی شدند. نتایج حاصله بیانگر آن است که جهت افزایش طول عمر و زنده مانی میشها باید علاوه بر بهبود شرایط محیطی و بهداشتی و تصمیمات مدیریتی و کاربردی به اصلاح ژنتیکی نیز اهتمام ورزید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علل حذف؛ طول عمر اقتصادی؛ میش کرمانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 17,675 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,382 |
||