رهاسازی تلقیحی کفشدوزک StethorusgilvifronsMulsan (Coleoptera: Coccinellidae) برای مهار زیستی کنه تارتن خرماOligonychusafrasiaticus McGregor (Prostigmata:Tetranychidae) | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 10، دوره 31، شماره 2 - شماره پیاپی 36، تابستان 1396، صفحه 337-351 اصل مقاله (933.19 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v0i0.59338 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود لطیفیان* 1؛ غلامرضا کجباف والا2 | ||
| 1سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده خرما و میوههای گرمسیری | ||
| 2سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش روشهای مختلف رهاسازی تلقیحی کفشدوزک StethorusgilvifronsMulsan برای مهار زیستی کنه تارتن خرما Oligonychusafrasiaticus McGregor با استفاده از طرح آشیانهای در منطقه شادگان استان خوزستان مقایسه شد. آشیانهای اصلی شامل سه زمان رهاسازی همزمان، سه روز و یک هفته پس از ظهور کنه در نخلستان بودند. آشیانهای فرعی شامل سه سطح مختلف رهاسازی حداقل، متوسط و حداکثر با تعداد 5/0، 1 و 3 عدد کفشدوزک در هر مترمربع به صورت روزانه که به مدت 2 هفته ادامه داشت. این آزمایش دارای سه تکرار بود. هر تکرار شامل یک نخلستان ربع هکتاری با نخل خرمای رقم سایر بود. نتایج نشان داد بین تیمارهای مختلف رهاسازی از نظر میانگین فصلی جمعیت و سرعت رشد کنه تارتن و تعداد کفشدوزک فعال اختلاف معنی داری در سطح احتمال 1 درصد وجود دارد. روش رهاسازی با تراکم حداکثر و همزمان با ظهور کنه به عنوان مناسبترین روش رهاسازی کفشدوزک بود. زیرا در این روش کفشدوزک دارای بالاترین سرعت رشد (09/0) و کنه تارتن کمترین سطح تعادل جمعیت (216/0) بود. همچنین نتایج نشان داد که هر چه زمان رهاسازی به زمان شروع فعالیت کنه تارتن نزدیکتر و تعداد کفشدوزک رهاسازی شده در واحد سطح افزایش یابد، کارایی کفشدوزک در کنترل جمعیت آفت افزایش مییابد. به طوری که بالاترین کارایی در تیمار رهاسازی حداکثر و همزمان با شروع فعالیت کنه (27/83 درصد) بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعداد و زمان رهاسازی حمایتی؛ کفشدوزک ریز سیاه؛ کنه تارتن نخل خرما | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,453 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,969 |
||