اثر منبع کاتیونی و DCAD جیره گاو شیری بر فراسنجه‌های تخمیر شکمبه در شرایط برون تنی

پژوهشهای علوم دامی ایران

مقاله 4، دوره 12، شماره 2 - شماره پیاپی 42، 1399، صفحه 181-195   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijasr.v12i2.79409

نویسندگان

یاسر فیض دار برآبادی؛ سید احسان غیاثی^* ؛ محمد باقر منتظر تربتی

گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

چکیده

برای بررسی اثرات منبع کاتیون و سطح اختلاف کاتیون - آنیون (DCAD) جیره گاو شیری بر ویژگی­های تخمیر میکروبی از آزمایش تولید گاز و کشت ثابت استفاده شد. فراسنجه­های تولید گاز، زمان متناظر با نصف حداکثر گاز تولیدی(5/0t)، اسیدیته شکمبه و­ تجزیه‌پذیری ماده خشک (DMD) در قالب آزمایش فاکتوریل 2×2×3 اندازه گیری شد. عوامل مؤثر شامل DCAD (meq/kgDM 150+، 250+ و 350+)، منابع پتاسیمی (کربنات پتاسیم بدون آب(KC) و کربنات پتاسیم سسکوئی هیدرات (KCS)) و منابع منیزیمی (اکسید منیزیم (MO) و کربنات منیزیم (MC)) بود. نتایج تفاوت معنی داری در فراسنجه­های تولید گاز، 5/0t، pH مایع شکمبه و DMD، بین تیمارها نشان داد. تیمار با DCAD 150+ حاوی دو منبع KC و MC بیشترین حجم گاز تولیدی در 120 ساعت انکوباسیون، بیشترین پتانسیل تولید گاز و بیشترین مقدار c را نشان داد. در این تیمار از آنجایی که نرخ تخمیر بالاتر بود، زمان 5/0t کاهش یافت. تفاوت تابعیت گاز تولیدی از تجزیه‌پذیری ماده خشک بین سطوح مختلف DCAD نیز به لحاظ آماری معنی­دار بود، بطوریکه DCAD 250+ و 350+ میلی‌اکی‌والان احتمالاً از طریق بهبود شرایط محیط کشت به نفع جمعیت میکروبی شکمبه باعث افزایش تجزیه‌پذیری ماده خشک و درنتیجه افزایش گاز تولیدی شد. استفاده از منبع KCS باعث کاهش نرخ تخمیر و افزایش تداوم تخمیر شد که این تداوم قابلیت هضم ماده خشک را افزایش داد. به طور کلی می‌توان گفت که استفاده از منابع KC وMC با سطح DCAD 250+، باعث بهبود شرایط تخمیر شکمبه می­شود، ولی استفاده از منبع KCS به طور خاص باعث افزایش DMD میگردد.

کلیدواژه‌ها

تخمیر شکمبه؛ تجزیه پذیری؛ اختلاف کاتیون - آنیون جیره؛ تولید گاز؛ منابع کاتیون

مراجع