شناسایی مولکولی قارچهای تولید کننده 8-کتو تریکوتسین همراه با بذر روناس و ردیابی ژنهای سنتزکننده دیاکسی نیوالنول در آنها با استفاده از PCR | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 8، دوره 31، شماره 3 - شماره پیاپی 37، 1396، صفحه 488-495 اصل مقاله (543.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v31i3.58227 | ||
| نویسندگان | ||
| سید علیرضا اسمعیل زاده حسینی* 1؛ محمود دهقانی اشکذری1؛ مصطفی عابدی تیزکی2 | ||
| 1مرکز تحقیقات زیست فناوری پزشکی، واحد اشکذر، دانشگاه آزاد اسلامی، اشکذر، یزد | ||
| 2دانشگاه بوعلی سینا همدان | ||
| چکیده | ||
| روناس (Rubia tinctorum) یکی از محصولات مهم زراعی با مصارف دارویی و صنعتی در استان یزد میباشد. به منظور شناسایی قارچهای همراه با بذور روناس و تولید کننده توکسین، طی سالهای زراعی 91 لغایت 93 از بذور روناس در مناطق مهم کاشت آن در استان یزد شامل اردکان و بافق نمونهبرداری به عمل آمد. پس از کشت و خالصسازی جدایههای قارچی در محیطهای کشتهای سیب زمینی دکستروز آگار (PDA) و برگ میخک آگار (CLA)، شناسایی تکمیلی با آغازگرهای اختصاصی هر گونه با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز صورت گرفت. ردیابی قارچهای دارای پتانسیل تولید مایکوتوکسین 8-کتوتریکوتسین از جمله دی اکسی نیوالنول (DON) از طریق آغازگرهای اختصاصی ژن Tri13 انجام شد. جهت تأیید پتانسیل تولید مایکوتوکسین DON در جدایههای فوزاریوم از کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) استفاده شد. در مجموع 249 جدایه قارچی از بذور روناس جداسازی شد که متعلق به شش جنس قارچی شامل فوزاریوم، آسپرژیلوس، پنیسلیوم، آلترناریا، رایزوکتونیا و رایزوپوس بودند که بیشترین فراوانی قارچهای جداسازی شده مربوط به فوزاریوم با 71 درصد کل جدایهها بود. در بین قارچهای فوزاریوم، گونههای F.solani (55 جدایه) و F.oxysporum (41 جدایه) بیشترین فراوانی را داشتند. گونههای F. poae، F. semitectum و F. equiseti توانایی تولید دی اکسی نیوالنول را دارا بودند. ژن Tri13مؤثر در تولید دی اکسی نیوالنول نیز در این سه گونه ردیابی گردید و در آزمایش HPLCهمه قارچهای فوزاریوم مورد بررسی پتانسیل تولید مایکوتوکسین مورد نظر را داشتند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| Rubia tinctorum؛ مایکوتوکسین؛ یزد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,023 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,355 |
||