برهمکنش دز علف‌کش ایمازتاپیر و ارقام لوبیا (Phaseolus vulgaris) در کنترل علف‌های هرز

پژوهش های حفاظت گیاهان ایران

مقاله 1، دوره 32، شماره 1 - شماره پیاپی 39، 1397، صفحه 1-9   

نوع مقاله: مقالات پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v32i1.42750

نویسندگان

علی باقری^* ؛ حمید رحیمیان مشهدی؛ مصطفی اویسی

دانشگاه تهران

چکیده

به منظور بررسی تأثیر دزهای کاهش یافته علف‌کش ایمازتاپیر بر علف‌های هرز لوبیا، آزمایشی مزرعه‌ای به صورت کرت‌های خرد شده در سه تکرار، در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در سال 1392 انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل غلظت‌های علف‌کش ایمازتاپیر (1 لیتر در هکتار فرآورده تجاری با نام پرسوئیت با فرمولاسیون 10% SL به عنوان غلظت 100 درصد و غلظت‌های 25، 50 و 75 درصد از غلظت توصیه شده به همراه تیمار وجین (شاهد عاری از علف‌های هرز)) به عنوان کرت‌های اصلی و کشت جداگانه و مخلوط ارقام اختر (ایستاده) و گلی (رونده) به صورت ردیفی و با نسبت (1:1)، به عنوان کرت‌های فرعی اجرا شد. نتایج آزمایش نشان داد که تأثیر دزهای کاهش‌یافته علف‌کش در کاهش زیست‌توده علف‌های هرز بسته به نوع گونه علف‌هرز و رقم لوبیا متفاوت است. در بین علف‌های هرز غالب، حساسیت تاج خروس وحشی نسبت به سلمه‌تره و تاجریزی سیاه در برابر افزایش دز بیشتر بود. در تیمارهایی که از رقم رونده استفاده شد، به دلیل قدرت پوشانندگی بالاتر، وزن خشک علف‌های هرز کاهش بیشتری نشان داد. در میان تیمارهای آزمایش، بالاترین میزان عملکرد دانه از رقم گلی با 4237 کیلوگرم در هکتار از دز کامل به دست آمد. کاربرد 75 درصد دز توصیه شده باعث حصول عملکرد بالای 4000 کیلوگرم در رقم گلی شد، و در همین دز مقدار عملکرد از رقم اختر و کشت مخلوط به ترتیب 3617 و 3641 کیلوگرم، حاصل شد. همچنین با توجه به نتایج مجموع عملکرد نسبی (RYT)، این شاخص در دزهای 75، 100 و تیمار وجین به ترتیب 95/0، 87/0 و 001/1 بدست آمد. با توجه به این نتایج، می‌توان گفت که امکان استفاده از دزهای کاهش یافته این علف‌کش تنها در صورتی که گیاه زراعی با توانایی رقابت بالا بتواند قدرت رقابتی علف‌های هرز را کاهش دهد، امکان‌پذیر است.

کلیدواژه‌ها

دز‌‌های کاهش یافته؛ رقم؛ کشت مخلوط

مراجع