واکنش ژنوتیپهای آفتابگردان به نژادهای زنگ Puccinia helianthi در ایران | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 3، دوره 32، شماره 1 - شماره پیاپی 39، 1397، صفحه 39-47 اصل مقاله (661.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.v32i1.57000 | ||
| نویسندگان | ||
| سیامک رحمانپور* 1؛ علیرضا نبی بور2؛ ابوالقاسم خدابنده3 | ||
| 1موسسۀ تحقیقات اصلاح و تهیۀ نهال و بذر | ||
| 2موسسأ تحقیقات برنج کشور | ||
| 3موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر | ||
| چکیده | ||
| بیماری زنگ آفتابگردان یکی از مهمترین عوامل تهدید کنندۀ این گیاه در نواحی مهم کشت در ایران بوده و منابع مقاومت به آن در ژرم پلاسم میزبان دست یافتنی میباشد. طی سال 1389 نمونههای برگ آفتابگردان آلوده به بیماری زنگ از استانهای گلستان و آذربایجان غربی جمعآوری شده و در مجموع هشت جدایه از این مناطق برای شناسایی نژادهای فیزیولوژیک روی رقم حساس رکورد مایهزنی گردیدند. سپس با روش تک پوستول کردن، عمل خالصسازی صورت گرفت. جدایههای قارچ پس از تولید انبوه در اتاقکهای مجزای گلخانه بر روی سری نه تایی ارقام افتراقی آفتابگردان مایهزنی گردیدند. نتایج به دست آمده حاکی از تفاوت فیزیولوژیک جدایههای این دو منطقه و وجود دو نژاد مستقل میباشند. با توجه به تشابهات بیماریزایی روی لاینهای افتراقی مشترک، نژادهای شمارۀ 302 و 300 به ترتیب برای مناطق گلیداغ (گلستان) و خوی در استان آذربایجان غربی معرفی میشوند. بررسیهای مقاومت ژرم پلاسم آفتابگردان به بیماری زنگ نیز در شرایط کنترل شدۀ گلخانه صورت پذیرفت. این آزمایشها با کاربرد روش مایهزنی گردپاشی با پودر تالک و استفاده از نژادهای شناسایی شده به اجرا در آمدند. نتایج حاصل نشان داد که هیبرید قاسم و لاین نگهدارندۀ باروری آن به نژاد 302 و هیبرید برزگر و لاین مربوطۀ آن به هر دو نژاد زنگ مقاوم هستند. از میان شش عدد تک بوتههای مقاوم رقم گابور تنها ژنوتیپ G-445 در مقابل هر دو نژاد بیمارگر مقاومت داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جدایه؛ ژنوتیپ؛ لاینهای افتراقی؛ مقاومت؛ نژادهای فیزیولوژیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,857 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,085 |
||